Συνεργασία ενός σκηνοθέτη, του Abel Ferrara με έναν σπουδαίο πρωταγωνιστή, τον Willem Dafoe. Τίτλος τού φιλμ, “Pasolini.” Ένα ταξίδι στις τελευταίες ώρες του ιταλού διανοούμενου, λίγο πριν την άγρια δολοφονία του. Στόχος να αναδειχθούν συστατικά στοιχεία τής προσωπικότητάς του, όπως τα πιστεύω του, οι σχέσεις του, η λαγνεία του για τη ζωή, στοιχεία που ενδεχομένως τον οδήγησαν τελικά στον τάφο.

 

 

Ferrara: «Ένα από τα πιο όμορφα πράγματα σχετικά με τον Παζολίνι είναι ότι οι άνθρωποι που τον γνώριζαν, τον αγαπούσαν. Κανείς δεν είχε να πει κακή κουβέντα για εκείνον. Hρθε κάποιος και, χωρίς να υπάρχει ρόλος για αυτόν, μας είπε: “Ήρθα επειδή ήμουν φίλος του”. Δεν ξέρω τι είδους φιλία ήταν, αν ο τύπος ήταν gay. Πάντως ήταν παντρεμένος με παιδιά. Φυσικά ο Παζολίνι ήταν gay, ζούσε μια gay ζωή. Και το 1975 δεν ήταν και τόσο εύκολο να είσαι gay στη Ρώμη. Κάτι ο φασισμός, κάτι το Βατικανό…Αλλά την ίδια στιγμή ήταν και μια περίοδος ελευθεριότητας. Σκέψου, ήταν πριν το AIDS. Καταλαβαίνεις…Οπότε αυτοί οι τύποι μπορούσαν να “ροκάρουν” χωρίς αυτή την απειλή. Ο Παζολίνι δεν είχε κάνει σεξ με κανέναν μεγαλύτερο από 19 χρονών σε όλη του τη ζωή.

Δεν τον ενδιέφερε να έχεις δουλειά, να είσαι σοβαρός. Του άρεσαν οι τύποι του δρόμου. Τα σκληρά αγόρια. Υπάρχουν τόσες ιστορίες που μπορούσες να φτιάξεις με βάση τη ζωή του. Αλλά για εμένα, το να καταλάβω τη δουλειά του και να βάλω την κάμερά μου να εστιάσει σε αυτόν τον γαμημένο τύπο που ήταν ηθοποιός του Παζολίνι, με έκανε να καταλάβω πολύ περισσότερα από όσα κατάλαβα βλέποντας τις ταινίες του ή κάνοντας την έρευνά μου για εκείνον».

Dafoe: «Ηταν σίγουρα ένας άνθρωπος που αγαπούσε τη ζωή και τη ζούσε με όσο πιο πλήρη τρόπο γινόταν. Πολλά φιλμ που έγιναν για αυτόν εστίαζαν σε υποψίες για τον θάνατό του και σε θεωρίες συνωμοσίας και ήταν γενικά “βαριά”. Εμείς θέλαμε να κάνουμε κάτι για να τιμήσουμε τη μνήμη του και το έργο του. Δεν θέλαμε να ερευνήσουμε ιστορικά στοιχεία και να φτιάξουμε ένα θρίλερ».

 

 

Ferrara: «Δεν μας ενδιέφερε καθόλου πώς θα δουν το φιλμ οι straight. Ο Παζολίνι ήταν αυτός που ήταν. Έγραψε αυτά που έγραψε. Και τα φιλμ που γύρισε είναι για εμάς ένα είδος εκπαίδευσης, ακόμη και σε αυτήν την ηλικία, φίλε. Συνεχώς εξερευνούμε τη σεξουαλικότητά μας. Αλλά το 1975 το μέρος που σύχναζαν τα μέλη τής gay κοινότητας ήταν ένα είδος όασης στο οποίο μπορούσαν να είναι όποιοι ήθελαν. Μετά, ο εξάδελφός του μας μίλησε και μας είπε: “Μην μπείτε σε διαδικασία ηθικής κριτικής του. Εσείς είστε ετεροφυλόφιλοι. Μπορείτε να παντρευτείτε και μπορείτε, αν θέλετε, να πάρετε διαζύγιο. Μπορείτε να κάνετε παιδιά. Εκείνος τι μπορούσε να έχει”;

Θέλω να πω αυτές ήταν οι ιδέες με τις οποίες ο Παζολίνι καταπιανόταν. Ποιό είναι το μέλλον αν ο γάμος είναι μια απλή συνέχιση τής καταναλωτικής κοινωνίας; Ο τύπος ζούσε με αυτό. Οι φίλοι του ήταν κάποια από τα πιο λαμπρά μυαλά του κόσμου. Και τους χρειαζόταν όλους. Αλλά κάθε βράδυ, στις 10, και αυτό δεν ήταν κρυφό, ήταν η ώρα να κάνει “αυτό”. Δεν το έβλεπε με αρνητικό τρόπο. Αλλά αυτό τελικά τον οδήγησε στον θάνατό του».

 

Dafoe: «Ήταν σκληρό. Το να ταξιδέψεις στην Όστια με κάποιον που δεν ξέρεις, να έχεις στενή επαφή μαζί του, μετά είσαι ευάλωτος απέναντί του, αν αποφασίσει να είναι βίαιος. Κι αυτό δεν είναι απίθανο αφού έχουν κάθε λόγο να σε κλέψουν ή να σε δείρουν. Έβαζε τον εαυτό του σε κίνδυνο. Στο στόρι τής ταινίας, βλέπω αυτό: είναι ληστεία; είναι έγκλημα μίσους; Δεν είναι ξεκάθαρο αλλά το γεγονός ότι ο τύπος είτε είχε να κάνει με τις πολιτικές του απόψεις, είτε με τη σεξουαλικότητά του, τη δουλειά του ή τα λεφτά του, όλα αυτά συνιστούσαν επικίνδυνο να είσαι στην Όστια, στη μέση του πουθενά με ένα νέο αγόρι. Και τελικά τι απ’όλα συνέβη δεν μετράει και τόσο αφού ο τύπος πέθανε. Καμιά φορά είναι και λίγο τρελό το να ψάχνεις να βρεις το γιατί. Ο άνθρωπος πέθανε, αυτό μετράει».

Ferrara: «Δολοφονήθηκε εκεί. Και το σίγουρο είναι ότι το αυτοκίνητο πέρασε από πάνω του. Αν αυτό δεν συνέβαινε, θα ήταν ζωντανός. Τώρα, ποιός ήταν στο αυτοκίνητο; Ήταν το αγόρι που “ψώνισε”, ήταν κάποιος πράκτορας τής CIA, ήταν κάποιος φασίστας τής P2 ή κάποιος πληρωμένος από τη Μαφία; Τον πάτησε εσκεμμένα ή απλώς, μες στο σκοτάδι, δεν μπόρεσε να τον δει; Το αγόρι μπορεί να ήταν gay ή μπορεί να νόμιζε ότι ήταν straight. Κι όλα αυτά τα παιδιά εκπορνεύονταν για να φάνε, αυτή είναι η αλήθεια. Αυτό είναι όλη η ταινία. Θέλω να πω πόσες ταινίες λένε την ιστορία ενός gay πρωταγωνιστή;».

Dafoe: «Στο φιλμ δείχνουμε κάποιες από τις ιδέες του και λίγη από τη ζωή του. Είχε κάποιες σκοτεινές απόψεις και πολλές αντιφάσεις. Το ότι οι ιδέες του ήταν πρωτοπόρες τον έκαναν να μοιάζει κάπως με προφήτη. Στην κοινωνία συμβαίνει, ό,τι συμβαίνει. Εκείνος το είπε: είμαστε σε κίνδυνο. Δεν το λέω πεσιμιστικά αλλά κάποιες φορές η εξέλιξη της κοινωνίας, από μια λάθος αντίληψη της προόδου, μας οδηγεί προς τα πίσω, όχι προς τα εμπρός. Κι αυτό συμβαίνει επειδή χάνουμε την ανθρωπιά μας». 

 

Δείτε επίσης