Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Παρά το γκλάμουρ που το συνοδεύει, το να είσαι σεφ δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Αίσθηση προκάλεσε πριν λίγους μήνες η αυτοκτονία του ( τριών αστέρων ) σεφ 44χρονου Benoît Violier, ενός απο τους μεγαλύτερους στον τομέα του, με το εστιατόριό του Restaurant de l’Hôtel de Ville να έχει ψηφιστεί πρόσφατα ως το κορυφαίο του κόσμου. Η αυτοκτονία του έφερε στο μυαλό το 2003 και την αυτοκτονία ενός άλλου διάσημου σεφ, τού Bernard Loiseau, ο οποίος αυτοπυροβολήθηκε όταν έμαθε ότι κινδύνευε σοβαρά να χάσει το ένα από τα τρία αστέρια Michelin με τα οποία είχε διακριθεί. Ο Violier δεν αντιμετώπιζε παρόμοιο πρόβλημα, ωστόσο φήμες “μιλούν” για υπέρογκα ποσά και μεγάλα οικονομικά ανοίγματα, ενδεχομένως με τον ίδιο θύμα εξαπάτησης, στον τομέα του ακριβού κρασιού, που συνοδεύει τα ξεχωριστά γεύματα των απαιτητικών πελατών.

Γιατί οι σεφ αυτοκτονούν? Προφανώς και ξεκάθαρη απάντηση δεν υπάρχει. Ισως επειδή πλέον συμμετέχουν κι αυτοί σε ένα ανελέητο και αδηφάγο star system, όπως οι ηθοποιοί, οι αθλητές κ.α. Η αναγνώριση τής δουλειάς τους και η άνοδος του πρεστίζ τους, όπως και των αμοιβών τους, έφερε μαζί της ταυτόχρονα κι ένα γκλάμουρ, με τους κριτικούς εστιατορίων να διαθέτουν τη δύναμη να ανεβοκατεβάζουν ‘καριέρες’. Αστέρια Michelin, υψηλές αμοιβές, glossy περιοδικά, τηλεοπτικές εκπομπές, ένα star system ικανό να σε ανεβάσει στον ουρανό αλλά και να σε πετάξει στα Τάρταρα, ανάλογα με τις συγκυρίες. Οι σεφ έγιναν σταρ – οι αυτοκτονίες κάποιων κορυφαίων από αυτούς αποτελούν τη σκοτεινή πλευρά τής σελήνης…

Δείτε επίσης