Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Βρετανός πρώην διπλωμάτης, Professor of Political Ideas and Institutions στο πανεπιστήμιο Guglielmo Marconi, ερευνητής και συγγραφέας βιβλίων με έμφαση στη γεωπολιτική, ο Γουίλιαμ Μάλινσον επιχειρεί μια ανάλυση του τοπίου των αμερικανικών εκλογών:

-Ποιές είναι οι προβλέψεις σας για τον νικητή;

«Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς καθώς, παρότι ο Τραμπ μάλλον θα λάβει περισσότερες μεμονωμένες ψήφους ( αλλά θυμηθείτε ότι και ο Αλ Γκορ πήρε περισσότερες ψήφους από τον Μπους το 2000 και τελικά έχασε ), το σύστημα είναι υπέρ τού στρατιωτικο-βιομηχανικού-κονγκρέσο συμπλέγματος, το οποίο εκπροσωπεί η Κλίντον, με το χρηματοδοτούμενο από τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ “Ιδρυμα Κλίντον”. Αν κερδίσει ο Τραμπ, που, στην ουσία, ήδη το έχει κάνει, είτε θα δολοφονηθεί, όπως οι δύο Κένεντι είτε θα συρθεί σε μια σειρά δικαστικών διώξεων. Παρομοίως, αν κερδίσει η Κλίντον, τότε τα πρώτα χρόνια της, και πιθανότατα όλη η θητεία της στο Οβάλ Γραφείο, θα περάσει με επίσημες έρευνες για κατάχρηση εξουσίας και διαφθορά.

 

mallinson1

 

Με την Κλίντον στην εξουσία, είναι πιθανό να δούμε μια ακόμη Νίξον-τύπου διακυβέρνηση, με αβέβαιο αποτέλεσμα. Απ’ότι έχουμε δει μέχρι τώρα, οι Κλίντον γνωρίζουν πώς να επηρεάζουν και να χειραγωγούν νομικούς και δικαστικούς θεσμούς ώστε αυτοί να υπηρετούν το δικό τους συμφέρον. Την ίδια στιγμή, στην Αμερική μπορεί να αρχίσει μια σταδιακή εξέγερση. Ποτέ πριν στην αμερικανική ιστορία η προεδρική εκλογή δεν ήταν τόσο μακριά από την διαδικασία τής σκέψης. Είναι μόνο για συναισθήματα, σλόγκαν και προσωπικότητες. Είναι απολύτως μανιχαϊστική διαδικασία, όλα άσπρα ή μαύρα.

Εκείνο για το οποίο είμαι σίγουρος είναι ότι ο Τραμπ θεωρείται εχθρός του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος. Παρότι είναι μεγάλος επιχειρηματίας μιλά όπως σκέφτεται, κάτι το οποίο τρομάζει το βαθύ κράτος. Πιστεύω ότι αν κερδίσει θα οφείλεται στους τυπικούς μη ψηφίζοντες λευκούς άνδρες και ίσως και στις γυναίκες τους, παρά τον δεδηλωμένο μισογυνισμό του».

 

hillary-myths-jpg-crop-promo-mediumlarge

 

-Λέγεται ότι η Χίλαρι υπερασπίζεται τα συμφέροντα του αμερικανικού κατεστημένου και ότι ο Τραμπ είναι “κακός, τρελός κι επικίνδυνος να τον ξέρεις”.

«Και πάλι, πάμε στο άσπρο-μαύρο. Η Χίλαρι δεν υπερασπίζεται τόσο το κατεστημένο όσο ο Ομπάμα: είναι κομμάτι του, μέρος του, και μάλιστα από τα πιο διεφθαρμένα στοιχεία του. Οι φιλοδοξίες της τρώνε και καταστρέφουν ό,τι έχει απομείνει από την καρδιά της. Ο Τραμπ είχε τον σεβασμό ενός επιτυχημένου και διασκεδαστικού επιχειρηματία, πριν ανοίξει τα χαρτιά του.

Από τότε δαιμονοποιήθηκε, όπως ασφαλώς και αυτός δαιμονοποίησε την Κλίντον. Ωστόσο είναι πο αυθεντικός, υπό την έννοια ότι δεν είναι πολιτικός, παρόλα αυτά καταλαβαίνει τους πολιτικούς. Η Κλίντον-κλίκα είναι πολύ πιο επικίνδυνη. Αρκετοί πρώην συνεργάτες της έχουν πεθάνει. Ο Τραμπ είναι πολύ αληθινός για αυτούς τους ανθρώπους. Και για αυτό τον φοβούνται. Τον θεωρούν απειλή, αφού εμφανίζεται να είναι ο ίδιος “κύριος και σκλάβος” του εαυτού του. 

 

Republican presidential candidate Donald Trump speaks during a rally in Eugene, Ore., Friday, May 6, 2016. (AP Photo/Ted S. Warren)

 

Η σχέση της Κλίντον με το κατεστημένο, ειδικά με τη Wall Street, έχει επιβεβαιωθεί και αποδειχθεί. Η ρητορική της κατά τη διάρκεια της προεκλογικής της καμπάνιας άλλαξε λίγο, εμφανίζοντας μια ελαφρά τάση κριτικής προς το κατεστημένο αλλά αυτό έγινε, μόνο και μόνο, για να κερδίσει τους οπαδούς του Μπέρνι Σάντερς. Αν κοιτάξει προσεκτικά κανείς την πορεία της, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα συνεχίσει να υπηρετεί τα συμφέροντα του στενού της κύκλου και του κατεστημένου, και όχι όλου του αμερικανικού πληθυμσού.

Από την άλλη, ο Τραμπ, μη έχοντας ποτέ δημόσιο πόστο, είναι δύσκολο να δεχθεί επιθέσεις για να αποδομηθεί. Δεν φαίνεται να είναι τόσο ακροδεξιός όσο πολλά από τα ΜΜΕ επιχειρούν να τον εμφανίσουν. Θα μπορούσε, σε κάποια θέματα να χαρακτηριστεί συντηρητικός, υπό την έννοια ότι είναι ρεαλιστής». 

 

mallinson4

 

-Επίσης ασκείται κριτική στον Τραμπ για σχέσεις με τη Ρωσία.

«Ο Τραμπ, εξ όσων γνωρίζω, δεν έχει επιχειρηματικές σχέσεις με τη Ρωσία. Απλώς, αν ο Τραμπ κερδίσει, το αμερικανικό βαθύ στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα, το μεγάλο ( δισεκατομμύρια δολλάρια ) και το μικρότερο ( μόνο μερικά εκατομμύρια δολλάρια ), μέτοχοι και ενδιαφερόμενοι μάνατζερ των πολυεθνικών είναι πιθανό να πουλήσουν λιγότερα όπλα στη Σαουδική Αραβία και άλλους συμμάχους τους, όπως την Ελλάδα και την Τουρκία. Επίσης “βαφτίστηκε” φιλορώσος επειδή αυτό εξυπηρετεί την αλίευση ψήφων μέσα σε μια νεομακαρθική ατμόσφαιρα που έχουν δημιουργήσει οι Κλιντονικοί.

Ο Τραμπ μπορεί να συμπαθεί τον Πούτιν και τις μεθόδους με τις οποίες κρατά την χώρα του ενωμένη και επίσης μπορεί να είναι κυνικός σχετικά με το ΝΑΤΟ. Αυτό ανησυχεί τους μετόχους. Δεν θα υπήρχε τίποτε καλύτερο για τον κόσμο από το να είναι “κοντά” οι πρόεδροι των ΗΠΑ και της Ρωσίας.

Σε αυτόν τον δεσμό, ας θυμηθούμε ότι οι ΗΠΑ είναι στην ουσία ένα γκρουπ πολυεθνικών, με μια αμερικανική σημαία, ενώ η Ρωσία είναι μια παλιά, τεράστια και ισχυρή χώρα. Ο Κάλβιν Κούλιτζ, πρόεδρος των ΗΠΑ, είχε πει: «Η Αμερική ΕΙΝΑΙ μπίζνες». 

 

hillary-clinton-bill-clinton-scandals-home_0

 

H Αμερική πρέπει να είναι η μόνη χώρα που χρησιμοποιεί τον Θεό στο νόμισμά της ( ‘In God we Trust’), δανείζοντας μια θρησκευτική και συναισθηματική πτυχή στον ξεκάθαρο ματεριαλισμό της. Η ψυχή της Αμερικής βρίσκεται σε υλικά πράγματα, τουλάχιστον μετά τον Corporation Acts. Η ψυχή της Ρωσίας, από την άλλη, είναι βαθιά θρησκευτική ή φιλοσοφική και πολύ λιγότερο υλιστική. Οι πλούσιοι Ρώσοι ολιγάρχες βρίσκονται σε μεγαλύτερη ισορροπία με τις παλιές μάζες της Ρωσίας, οι οποίες, γενικότερα, διαθέτουν μεγαλύτερη παιδέια από τις αμερικανικές.

Για να γίνει κατανοητή  η κριτική στις δηλώσεις Τραμπ σχετικά με τον πρόεδρο Πούτιν, θα πρέπει κάποιος να μελετήσει και να συσχετίσει την τρέχουσα μεταμόρφωση των ΗΠΑ σε αστυνομικό κράτος. Από την αρχή του περιώνυμου «‘War on Terror’» οι ΗΠΑ έχουν επιστρέψει σε μια μακαρθική ουτοπία, με μεγαλύτερη ανάμιξη του κράτους στις ζωές των απλών αμερικανών πολιτών, υπό την δικαιολογία τής ασφάλειάς τους. Επείγοντα μέτρα λαμβάνονται συνήθως σε κράτη σε περίοδο πολέμου και ισχύουν για περιορισμένα διαστήματα.

 

bushhillary

 

Στις ΗΠΑ, αυτού του είδους τα μέτρα φαίνεται να ισχύουν επ’αόριστον, ώστε να κρατούν την κοινωνία σε διαρκή φόβο και, εξ αυτού, σε έλεγχο. Αυτή η κατάσταση αντανακλάται στην προεκλογική καμπάνια τής Κλίντον, αποσπώντας την προσοχή από τα πραγματικά προβλήματα, η οποία αποτελεί μια ακόμη ένδειξη για το πώς θα είναι μια πιθανή προεδρία της: μια συνέχιση των κληρονομημένων πρακτικών του Ομπάμα.

Μετά από όλα αυτά, όποιος κι αν κερδίσει τις εκλογές θα πρέπει να έρθει σε επικοινωνία με τη Ρωσία και να κρατήσει μια πολιτισμένη σχέση με την δημοκρατικά εκλεγμένη ηγεσία της. Παρά το όλο hype και την κατασκευή ιστοριών που να ταιριάζουν στην αφήγηση του “μπαμπούλα”, ακόμη κι αν κερδίσει η Κλίντον, θα πρέπει να επανιδρύσει τις σχέσεις των ΗΠΑ με τη Ρωσία.

Το κυριότερο είναι ότι οι ΗΠΑ χρειάζονται να πλουτίσουν τους μετόχους της. Η Ρωσία είναι τεράστια και αρκετά παλιά για να μην βασίζεται μόνο στην πώληση όπλων γα την σταθερότητά της: το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο».

 

Former U.S. presidents Bill Clinton (L) and George W. Bush (R) shake hands and joke on stage during a Presidential Leadership Scholars program event at the Newseum in Washington September 8, 2014. The program is a joint venture of the presidential centers of former presidents Lyndon B. Johnson, George H.W. Bush, Bill Clinton and George W. Bush. REUTERS/Jonathan Ernst (UNITED STATES - Tags: POLITICS) - RTR45E4O

 

-Η εκλογή ποιού από τους δύο μονομάχους θα επηρεάσει περισσότερο τον υπόλοιπο κόσμο;

«Δεν είναι εύκολο να μετρηθεί αριθμητικά η ανθρώπινη συμπεριφορά. Η εκλογή της Κλίντον θα είναι απλώς μια συνέχιση των προσπαθειών του ΝΑΤΟ να επιτύχει την “αλλαγή καθεστώτος” στη Συρία, συνεπώς μεγαλύτερο χάος, το οποίο εν συνεχεία θα οδηγήσει σε προσπάθειες καταστροφής του Ιράν. Οι μέτοχοι του συγκεκριμένου συμπλέγματος που ανέφερα, τότε θα πλουτίσουν. Επίσης πολύ αίμα αμάχων θα τρέξει. Η Ρωσία δεν μπορεί να επιτρέψει ένα τέτοιο σενάριο.

Εκείνοι των οποίων το μυαλό κάνει διάφορους υπολογισμούς στις ΗΠΑ, αυτό το γνωρίζουν. Συνεπώς θα είναι μια κατάσταση ισορροπίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ, όσον αφορά το ποιός θα τολμήσει περισσότερο να πάει κόντρα στη Ρωσία. Αν αυτό το σενάριο είναι σωστό, τότε η Ρωσία αναμφίβολα θα συνεχίσει να εξοπλίζεται απέναντι στο στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα.

Ανεξαρτήτως του χαρακτηρισμού της ως ‘liberal’, η Κλίντον θυμίζει περισσότερο νεοσυντηρητική, όχι τόσο ‘ντροπαλή’ ώστε να εγκρίνει εισβολές σε ξένες χώρες, ακόμη κι αν οι διεθνείς νόμοι το απαγορεύουν. Οι απόψεις της και οι προηγούμενες πράξεις της ταιριάζουν περισσότερο σε αυτό που ο κόσμος χαρακτηρίζει ως “αμερικανικό επεκτατισμό” κι ένα από τον Θεό δοσμένο δικαίωμα να κυβερνά η Αμερική τον κόσμο.

 

donald_trump_6905693

 

Ο Τραμπ, από την άλλη, κάνει περισσότερο focus στο να ξαναχτίσει τις ΗΠΑ, και οι πολιτικές του μοιάζουν πιο κοντινές σε αυτές των απομονωτιστών τής αμερικανικής ιστορίας. Οι περισσότερες δηλώσεις και απόψεις του αντανακλούν την πραγματικότητα που οι ΗΠΑ είναι και θα βρίσκονται τα επόμενα χρόνια, ενός πολυ-πολικού κόσμου, με περισσότερα ρίσκα στον οικονομικό τομέα.

Αν ο Τραμπ κερδίσει, μάλλον η πρώτη επίσκεψή του θα είναι στη Μόσχα. Το πρόβλημα είναι αν θα του επιτραπεί ή αν και ο ίδιος αποτελεί μια έξυπνη μάσκα. Αν εννοεί όσα λέει, τότε ίσως κατορθώσει να ελέγξει τις υπερβολές τού συμπλέγματος. Αν δημιουργήσει μια καλή σχέση με τον Πούτιν, και αν τα μετριοπαθή μέρη της Ουάσιγκτον πάρουν το κοντρόλ, μαζί με τα μετριοπαθή μέρη του Κρεμλίνου, τότε ίσως δούμε ένα τέλος στον τρόμο τής Συρίας. Αλλά η Ρωσία, και δικαιολογημένα, παραμένει πολύ καχύποπτη απέναντι στην Αμερική, μην ξεχνώντας το πως εκείνη εκμεταλλεύθηκε την πτώση του τείχους του Βερολίνου, προσποιούμενη ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκτεινόταν…».

 

hillary-clinton-2

 

-Και η Μεγάλη Βρετανία; Ποιον θέλει για αμερικανό πρόεδρο, ειδικά μετά το Brexit;

«Οι ‘Brexiteers’ φυσιολογικά θέλουν τον Τραμπ, από τη στιγμή που εμφανίζεται να πιστεύει στην ανεξαρτησία και ανησυχεί από την υπερβολική μετανάστευση. Είδαμε το πώς ο Νάιτζελ Φάρατζ βοήθησε τον Τραμπ στην προεκλογική του καμπάνια.

Οι ‘Remainers’ φυσιολογικά θα υποστηρίξουν την Κλίντον αφού εκείνη είναι κομμάτι του Αγγλο-Σαξονικο-Ισραηλινού εγχειρήματος για κυριαρχία στον κόσμο, για τα συμφέροντα των μετόχων τους. Ασφαλώς, αυτό αντανακλά και την απλοϊκή, απληροφόρητη και συναισθηματική προσέγγιση τού ‘In-Out’ ντιμπέιτ.

Οι ΗΠΑ πάντοτε ήθελαν το Ηνωμένο Βασίλειο στην Ευρώπη, ως πράκτορά τους, για να εξασφαλίσουν τη δύναμη του ΝΑΤΟ και για να κρατούν την Ευρώπη σε αντιρωσική γραμμή.  

 

clinton-kissinger-2-feature-hero

 

Επίσης, ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο φοβούνται έναν ευρωπαϊκό στρατό ανεξάρτητο από το ΝΑΤΟ. Συνεπώς μια νίκη της Κλίντον θα επιδιώξει να κρατήσει την Ευρωπαϊκή Ενωση στην υπηρεσία του ΝΑΤΟ. Γι’αυτό η Βρετανία θα πρέπει να μείνει εντός Ε.Ε., ως πρόληψη για μια ΓαλλοΓερμανική ανεξάρτητη στρατιωτική πολιτική.

Θα δούμε μια US-UK προσπάθεια να διχάσουν την Γαλλία και τη Γερμανία. Αν κερδίσει ο Τραμπ, θα είναι πιο δύσκολο για τη Βρετανία να υπονομεύσει την Ε.Ε. Μετά, θα είναι πιο πιθανή μια νίκη τής ΛεΠεν, όπως και του Κόρμπιν, κάτι που θα είναι καλύτερο για την διεθνή σταθερότητα από την παρούσα παρανοϊκή κατάσταση.

Σίγουρα η μέρα των αμερικανικών εκλογών θα είναι ένας συνδυασμός του High Noon και της έντασης ενός σπαγγέτι γουέστερν. Και είναι ενδιαφέρον ότι  ο Κλιντ Ιστγουντ στηρίζει τον Τραμπ…».

 

kissinger-mistakenly-believed-makarios-was-pro-soviet-union-770x470

 

-Κυκλοφόρησε πρόσφατα ένα βιβλίο σας για τον Κίσινγκερ, την Κύπρο κ.λπ. Τι πραγματεύεται;

«Από την 30χρονη εμπειρία μου στην αρχειακή έρευνα ως πρώην διπλωμάτης αλλά και ιστορικός διπλωματίας, έχω γράψει μερικά βιβλία για την Κύπρο, την Ελλάδα και τη Βρετανία, στα οποία οι ΗΠΑ παίζουν τον δικό τους ρόλο. Μου κατέστη εξαιρετικά σαφές ότι ο Χάιντς Κίσινγκερ είχε μια εμμονή με την ισχύ, και εξαιτίας αυτού, με την Κύπρο, inter alia. Εχοντας την άποψη ότι οι διεθνείς σχέσεις βασίζονται περισσότερο σε ανθρώπινα χαρακτηριστικά παρά στο πνεύμα και τις διάφορες ιδεολογικές θεωρίες, συνειδητοποίησα ότι ο Κίσινγκερ ήταν εκείνος που κυρίως όρισε την μοίρα της Κύπρου, θεωρώντας την μέρος μιας σκακιέρας, όπου οι άνθρωποι δεν έπαιζαν κανέναν ρόλο.

Ανακάλυψα μερικά εξαιρετικά ενδιαφέροντα ντοκουμέντα που αποδεικνύουν ότι ο Κίσινγκερ δεν είπε την αλήθεια για τα κρίσιμα σημεία των δεύτερων διαπραγματεύσεων στη Γενεύη, συν το ότι επέτρεψε στην Τουρκία να κατακτήσει το ένα τρίτο της Κύπρου. Το βιβλίο μου είναι γεμάτο από τις ασυνέπειές του και επίσης καταδεικνύει ότι δεν ήταν ένας τοπ ακαδημαϊκός ούτε ένα καλά εκπαιδευμένος διπλωμάτης.

 

kissinger-and-the-invasion-of-cyprus_300

 

Ανέλυσα και εκτίμησα το μυαλό του. Εκτός αυτού, απέδειξα το πώς ήταν δυσαρεστημένοι μαζί του Βρετανοί, Γάλλοι ακόμη και Αμερικανοί διπλωμάτες και ότι τον θεωρούσαν επικίνδυνο. Επίσης το ότι μπορούσε να γίνει πολύ απειλητικός στις ιδιωτικές συναντήσεις του. Εκτός του «Kissinger and the Invasion of Cyprus», το βιβλίο μου «The Threat of Geopolitics to International Relations», το οποίο συνέγραψα με τον Ζόραν Ρίστιτς, έναν πρώην φοιτητή μου, έχει πολλά πράγματα για τον Κίσινγκερ καθώς έφερε την κάποτε αναξιόπιστη ψευδοεπιστήμη της γεωπολιτικής του ’70, μεταμφιεσμένη σε πολιτική περί ‘ισορροπίας των δυνάμεων’.

 

ΒΙΒΛΙΑ του Γουίλιαμ Μάλινσον στα ελληνικά: 

-«Πικρές ελιές», εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας ( η διπλωματία, η σύγκρουση των θεωριών και η σύγχρονη Κύπρος ).

-«Kύπρος, μια ιστορική προοπτική», εκδ. Παπαζήση ( ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και την Ευρώπη: Πόλεμος ή ειρήνη ).

Δείτε επίσης