Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Με καταγωγή από τη Βόρεια Ελλάδα, ο Δημήτρης Χριστοφορίδης γοητευόταν πάντοτε από την ιδέα της περιπέτειας και της εξερεύνησης καινούριων τόπων. Άλλωστε, όπως ο ίδιος ομολογεί, ήταν από μικρός «τσαμπουκάκος», κοινώς δεν άφηνε αναπάντητες τις προκλήσεις. Κάπως έτσι, τελειώνοντας το σχολείο, βρέθηκε στη Σουηδία, ακολουθώντας ένα καλοκαιρινό love story…

Εκεί δεν κάθησε πολύ. Κάτι η ψυχρότητα και ο υφέρπων ρατσισμός των Σκανδιναβών απέναντι στους μετανάστες από τη Μεσόγειο ( που, εκτός των άλλων, είχαν μεγαλύτερη επιτυχία και στις…γυναίκες τους ), κάτι το πνεύμα περιπέτειας που τον διακατείχε, είχαν σαν αποτέλεσμα τη μετάβασή του στην Αμερική, το 1979, στα 20 χρόνια του.

Το μέρος είναι το Λος Αντζελες, η Μέκκα των νιάτων και της ομορφιάς. Εκεί όπου οι πιο όμορφοι άνθρωποι από όλη την υφήλιο επιδιώκουν μια καριέρα στο Χόλιγουντ. Ο Δημήτρης, ως ένα σημείο “δέσμιος” και της πατρικής εντολής για μόρφωση, αφού ο πατέρας του Γιάννης Χριστοφορίδης υπήρξε εκ των πρωτοπόρων της ιδιωτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, σπουδάζει διοίκηση επιχειρήσεων ενώ το βράδυ, για να βγάλει τα προς το ζην, δουλεύει σεκιουριτάς σε νοσοκομείο.

Είναι η εποχή που, στην παραλία τής Σάντα Μόνικα, τα γυμνασμένα μυώδη σώματα θριαμβεύουν. Ετσι, ο Δημήτρης παράλληλα ιδρώνει στα γυμναστήρια ενώ ξενυχτά παρέα με τους Ελληνοαυστραλούς αδελφούς-ηθοποιούς Κόστας και Λούις Μάντιλορ και πλατινέ ξανθιές που φτάνουν στο Χόλιγουντ απ’ όλη την Αμερική για να γίνουν σταρ. Οταν κάποια στιγμή διαπιστώνει ότι η ατζέντα του με τηλέφωνα ανθρώπων της σόουμπιζ αρχίζει να αποκτά τεράστιο μέγεθος, αποφασίζει να την αξιοποιήσει.

Ανοίγει με φίλους του πρώτα το «The Gate» και μετά το «Sanctuary», δύο από τα γνωστότερα restaurant-clubs του Λος Αντζελες, με συνεταίρους -στο δεύτερο- την Πάμελα Αντερσον, τον Μίκι Ρουρκ και τον Κόστας Μάντιλορ. Θαμώνες του ο Κλιντ Ιστγουντ, ο Ντι Κάπριο ( με τον οποίον ξαναβρέθηκαν φέτος στο μαγαζί του στη Μύκονο, βλ. φωτό ), ο Τζόνι Ντεπ, η Σίντι Κρόφορντ, η Ελ Μακ Φέρσον κ.ά.

 

d

 

Το National Enquirer τού προσφέρει «κάτω από το τραπέζι» ένα σεβαστό ποσόν για να το πληροφορεί ποιος τρώει με ποιον, ποιος φλερτάρει με ποια κ.λπ. Ο Δημήτρης αρνείται, θέλοντας να τιμήσει το όνομα του μαγαζιού του, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «το άβατο», δηλαδή «κλειστός, προστατευμένος, ιδιωτικός χώρος».

Αν για κάτι έχει τύψεις ο mr. D, όπως όλοι πλέον τον ξέρουν στο L.Α., από εκείνη την περίοδο της ζωής του είναι για το ότι γνώρισε την Πάμελα Αντερσον στον Τόμι Λι. «Η Πάμελα είναι πολύ γλυκός άνθρωπος, φιλική με όλους, ποτέ δεν σνόμπαρε κανέναν. Ενα βράδυ ήταν ο Τόμι Λι στο κλαμπ, της έστελνε σαμπάνιες “Κριστάλ”, μου ζητούσε να του τη γνωρίσω. Κάποια στιγμή τούς σύστησα. Εκείνη μου έλεγε: “Κράτα τον αυτόν μακριά μου, δεν μου αρέσει”.

Τελικά, έπειτα από λίγες ημέρες με παίρνει τηλέφωνο από το Μεξικό, όπου βρισκόταν για γυρίσματα, και μου λέει: “Δημήτρη, έρχομαι με τον Τόμι στο Λος Αντζελες, παντρευτήκαμε χθες”. Μου έπεσε το ακουστικό από τα χέρια… Θεωρώ ότι δεν ήταν για αυτήν μια καλή επιρροή αλλά από την άλλη, έχουν μαζί δύο όμορφα παιδιά, οπότε δεν μπορώ να πω κάτι, είναι δικό της θέμα». Η Πάμελα ποτέ δεν ξέχασε τον Ελληνα φίλο της, αφού στην επίσκεψή της πριν από λίγα χρόνια στην Αθήνα, ο Δημήτρης ήταν από τους ελάχιστους που τη συνάντησαν ιδιωτικά.

Ο καιρός κυλά ευχάριστα στο Λος Αντζελες αλλά στο μυαλό του D αρχίζει σιγά σιγά να ωριμάζει το ενδεχόμενο επιστροφής του στην πατρίδα ώστε να είναι κοντά και στους μγάλους σε ηλικία γονείς του. Παρά το ότι η ελληνική πραγματικότητα στα μέσα της δεκαετίας τού 2000 τον αφήνει…άναυδο για τους όρους λειτουργίας του όλου επιχειρηματικού, πολιτικού και οικονομικού συστήματος, αρχίζει σταδιακά, με υπομονή και επιμονή, να χτίζει το όνομά του στον χώρο.

 

dchris

 

Με τον επί πολλά χρόνια φίλο του, βραβευμένο σεφ, Χρήστο Αθανασιάδη, συλλαμβάνει την ιδέα του concept των Nice N Easy, στέκια-εστιατόρια με υγιεινή διατροφή. Σε αντίθεση με την επικρατούσα κουλτούρα της εποχής δεν αποκλείει από το μαγαζί του κανέναν απολύτως: πιτσιρικάδες, φοιτητές, άνθρωποι της τέχνης, “μπλέκονται” όμορφα με μεγαλύτερούς τους, δικηγόρους, επιστήμονες, πολιτικούς κ.α. Ένα “μπέρδεμα” που έχει ως τελικό αποτέλεσμα το να μεταδίδουν οι μεν ενέργεια στους δε, και να περνούν στο τέλος όλοι υπέροχα…

Σήμερα, το brand “Nice N Easy” έχει καθιερωθεί, αφού τα Nice N Easy είναι πλέον τρία, στο Κολωνάκι, την Κηφισιά και την χώρα τής Μυκόνου. Από αυτά πέρασαν σχεδόν όλοι οι επώνυμοι τής ελληνικής κοινωνικής ζωής, ωστόσο, ο Δημήτρης, πιστός στις αρχές του, προφύλαξε τους πάντες από κουτσομπολιά και αδιάκριτες ή ανεπιθύμητες συναντήσεις ( με παπαράτσι κ.α. ).

Ετσι σήμερα ζει ήρεμος και χαίρεται την “κοράκλα” του, που την βλέπει όμορφα να μεγαλώνει. Κι όταν κάποιος τον ρωτά αν νοσταλγεί την Αμερική, ο D είναι ξεκάθαρος: «Το Λος Αντζελες είναι μια σκληρή πόλη, για νέους και όμορφους ανθρώπους. Εγώ τώρα δεν είμαι για το Λος Αντζελες. Εζησα έντονα, έφτιαξα πέντε πράγματα, θέλω πλέον να βρίσκομαι κοντά στους δικούς μου, στην Ελλάδα. Αλλωστε, υπάρχει κάτι στο οποίο συμφωνούν Αμερικανοί και Ελληνες: there is no place like home ή αλλιώς, σπίτι μου-σπιτάκι μου…».

 

nice-n-easy-52-1

 

Οι επώνυμοι που γνώρισε στο Λος Αντζελες αλλά και στα ταξίδια του στην Αμερική και τον κόσμο, πολλοί: «Ο Μαρκ Γουόλμπεργκ ήταν πολύ φίλος τού Μίκι Ρουρκ όταν ξεκίνησε, είναι τύπος με ταλέντο, σκληρό παιδί, μου άρεσε που τον είδα στο “Fighter” γιατί πάντοτε έκανε μποξ, πάλη κ.λπ., ενώ είναι little guy. Ο Κλιντ Ιστγουντ ήταν ο μόνος που ήταν στην πραγματικότητα αυτό που έδειχνε στο πανί: 1.90 και βάλε στο ύψος και γενικά “bigger than life”. Ο Ντε Νίρο είναι πολύ ντροπαλός, κρυβόταν, δεν του αρέσει το “σόου”. Στο κλαμπ έμπαινε σκυφτός από το πλάι, χαμπάρι δεν τον έπαιρνες. Γενικά τον θεωρούν παρά πολύ δύσκολο άνθρωπο, αλλά αυτό έχει να κάνει με το ότι θέλει να κρατήσει τον εσωτερικό του κόσμο κάπως απόμακρο».

Ο Δημήτρης αγαπά την Ελλάδα και ταξιδεύει σε αυτήν, πάντοτε ανήσυχος για την ανακάλυψη κάποιου καινούριου βιολογικού υγιεινού προιόντος. Η κατάσταση της χώρας τον προβληματίζει ενώ πιστεύει στο μότo “lead by the example”, δηλαδή τού να εμπνέεις ως ηγέτης με το παράδειγμά σου. Σε προσωπικό επίπεδο, ωριμάζει όμορφα, όπως άλλωστε κάθε άνθρωπος που προσπάθησε να βιώσει, μέσω των προκλήσεων που αντιμετώπισε, μια όσο το δυνατόν πιο πλήρη ζωή…

 

Δείτε επίσης