Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

«Το φοιτητικό κίνημα, αν και έχει αφομοιώσει όλα τα πολιτικά διδάγματα, δεν έχει βαθιές σταθερές ρίζες κουλτούρας, δεν έχει μια υπεύθυνη και αξιόλογη πνευματική υποδομή αλλά μόνο πολιτική. Αυτή η κατηγορία των φοιτητών δεν αγαπά την κουλτούρα. Δεν διαβάζουν τους κλασικούς αλλά ούτε τους σύγχρονους πεζογράφους και ποιητές.

Αντιδρούν και διαμαρτύρονται για την ύλη των μαθημάτων, για το σύστημα των εξετάσεων, για την κούφια διδασκαλία. Για ένα μόνο εφησυχάζουν και δεν διαμαρτύρονται: για την βαθιά άγνοια, την πνευματική, των διαμαρτυρομένων.

Οι παρόντες 60-70 φοιτητές ανήκαν στο τρίτο έτος τής Φιλοσοφικής που παρακολουθούν μαθήματα ιταλικής λογοτεχνίας. Τους ρώτησα ποιός γνωρίζει να μου πει και να σχολιάσουμε μαζί δυό λόγια για τον Προυστ. Δεν απάντησε κανείς…

Τότε τους  τόνισα πως δεν είχαν δικαίωμα να εμφανίζονται ως διαμαρτυρόμενοι, γιατί θα μπορούσε να κανείς να τους κατηγορήσει ότι έτσι θέλουν να κουκουλώσουν την ολοκληρωτική τους άγνοια.

 

pazolini

 

Αν έπρεπε, τέλος πάντων, να διαμαρτυρηθούν για κάποιους, αποκλείεται αυτοί να είναι οι πανεπιστημιακοί τους δάσκαλοι. Άλλοι φταίνε για το κατάντημα. Τους υπέδειξα μερικούς φταίχτες: την κοινωνία, την πολιτική εξουσία, την εκκλησία.

Για να μην πω ότι στις ίδιες τις τάξεις των διαμαρτυρομένων έπρεπε να προσκαλέσουν και τους ίδιους τους πανεπιστημιακούς δασκάλους που κι αυτοί ήταν θύματα του ίδιου συστήματος που σακάτεψε τους διαμαρτυρομένους.

Αρα δεν τους κατηγόρησα γιατί διαμαρτύρονταν, αλλά τους υπέδειξα πως είχαν λαθέψει στην αναζήτηση της αιτίας και των υπαιτίων. Λυπούμαι που οι φοιτητές που με προσκάλεσαν νόμιζαν ότι θα συμπαραταχθώ στην εσφαλμένη διαμαρτυρία τους.

Εγώ δεν πήγα να τους κολακέψω. Αυτό θα το έκανε μόνον όποιος δεν τους αγαπά και δεν ενδιαφέρεται για την προκοπή τους.

Εγώ δεν μπορούσα να το κάνω, ακόμη κι αν μου έβαζαν το μαχαίρι στο λαιμό. Οι πτυχιούχοι μόλις διοριστούν στο Δημόσιο γίνονται αυτόματα μέλη της καπιταλιστικής κοινωνίας.

Στο άψε σβήσε ξεχνούν όλες τις αξίες που ίσχυαν την περίοδο του παλαιοκαπιταλισμού, του παραδοσιακού καπιταλισμού. Γίνονται φανατικοί υποτελείς των προσταγμάτων της εποχής.

 

pazolini-1

 

Προστίθενται αδιαμαρτύρητα στην κατ’αυτόν τον τρόπο δομημένη κοινωνία. Άντε τώρα να πείσεις αυτούς τους βολεμένους ότι πρέπει να ανησυχήσουν για το πνευματικό τους υπόβαθρο.

Αγαπητέ βυζαντινέ φίλε, θέλω να τονίσεις στο άρθρο σου ότι ο Παζολίνι, εγώ, κόπτεται με το να επαναλαμβάνω δεξιά κι αριστερά πως η ιστορία, όπως εξελίσσεται, άλλο σκοπό δεν έχει παρά την πλήρη βιομηχανοποίηση του πλανήτη.

Δεν θα αποσοβηθεί το κακό αν βρεθούν κι άλλοι αντιρρησίες σαν κι εμένα. Δεν έχω αυταπάτες. Δεν δέχομαι όμως αυτός ο ξεπεσμός να συμβεί αδιαμαρτύρητα. Αυτό δεν θα το καταδεχόταν ούτε κοινωνία ζώων, όχι ανθρώπων».

από το περιοδικό Οδός Πανός, τεύχος 130, Πιέρ Πάολο Παζολίνι – 30 χρόνια απουσίας

Δείτε επίσης