Η ποιότητα μιας κοινωνίας φαίνεται και από την ποιότητα των πλουσίων της. Εκείνων των πολιτών που, είτε χάρη στη δική τους δραστηριότητα, είτε των προγόνων τους, βρίσκονται κάτοχοι μεγάλης περιουσίας. Το αν και πώς θα χρησιμοποιήσουν ένα κομμάτι της προς όφελος του κοινού καλού, αυτό αποτελεί κριτήριο προόδου συνολικά της κοινωνίας, μέλη της οποίας αποτελούν.

Ενας τέτοιος μαικήνας υπήρξε ο Ευγένιος Ευγενίδης, ο οποίος το 1956 δημιούργησε το ομώνυμο ίδρυμα. Αλλά ήταν η αδελφή του, η Μαριάνθη Σίμου εκείνη η οποία προσδιόρισε με σαφήνεια τη λειτουργία του Ευγενιδείου Ιδρύματος ως μιας εστίας επιστήμης και πολιτισμού.

 

 

Σήμερα, του Ευγενιδείου Ιδρύματος ηγείται ο Λεωνίδας Δημητριάδης Ευγενίδης, ο οποίος οδηγεί το -σε όλους τους Ελληνες γνωστό πλέον ίδρυμα – στη νέα του εποχή.

Τι να πρωτογράψει κανείς για το Ευγενίδειο; Τι άλλο, παρά το ότι κατόρθωνε πάντοτε να αφουγκράζεται την πρόοδο τής κάθε εποχής και, με τις δραστηριότητές του, να παρουσιάζει τον αντίκτυπό της.

Η Σίμου, αντιλαμβανόμενη ότι απαιτούνται στιβαρά χέρια αλλά και πρωτοποριακή σκέψη, φέρνει “μεταγραφή” από Πλανητάριο της Αμερικής τον Διονύση Σιμόπουλο, έναν νέον άνθρωπο, με ρηξιλέλευθες απόψεις και αντιλήψεις.

Ουσιαστικά ο Σιμόπουλος έκανε από τότε -40 χρόνια πριν- αυτό που αργότερα ονομάστηκε pop science, δηλαδή με γοητευτικό και απλό τρόπο εξηγούσε την επιστήμη στους μη μυημένους, κερδίζοντας το ενδιαφέρον τους.

 

 

Χαρακτηριστική είναι μια ιστορία που κάποτε μου διηγήθηκε ο ίδιος, δηλαδή ότι ένας παππούς από το χωριό καταγωγής του, έβαζε την κόρη του, που ζούσε στο διπλανό χωριό, να ξεκινήσει κυριακάτικα με το αυτοκίνητο για να του φέρει -από το διπλανό χωριό…- την εφημερίδα, ώστε εκείνος να διαβάσει “το άρθρο του Σάκη”. Σκηνικό που επαναλαμβανόταν μονίμως μέχρι τον θάνατο του καλού γέροντα, στα 93του χρόνια…

Αν αυτή η αυστηρά προσωπική εμπειρία μεταφέρεται στο…PC, είναι για να καταδειχθεί η οπτική του Ιδρύματος, όπως αυτή εκφραζόταν από τον διευθυντή του.

Το Ευγενίδειο γρήγορα αντιλήφθηκε την αξία της τηλεόρασης στη διάδοση της επιστημονικής γνώσης και με τη δημιουργία εκπομπών που οι περισσότεροι λιγότερο ή περισσότερο παρακολουθήσαμε ( “Κόκκινοι γίγαντες, άσπροι νάνοι”, “Στα μονοπάτια των άστρων” κ.α. ) προσέγγισε βελούδινα  το ευρύ κοινό.

 

 

Αλλά ο 21ος αώνας ερχόταν με ταχύτητα και ο Σιμόπουλος…επίσης. Ετσι η δημιουργία ενός υπερσύγχρονου εκπαιδευτικού πολυχώρου, του Νέου Ψηφιακού Πλανηταρίου, όπου η γνώση μεταδιδόταν με διαδραστικό τρόπο, εγκαινίασε την καινούρια εποχή και έφερε το Πλανητάριο εκεί όπου όλοι γνωρίζουμε. Στο να είναι ένα ορόσημο πολιτισμού τής χώρας μας, η οποία – δυστυχώς- δεν έχει να καυχηθεί και για άλλα πολλά αντίστοιχα.

Ο Ευγενίδης είχε το όραμα. Η Σίμου το προσδιόρισε. Ο Σιμόπουλος το υλοποίησε. Ο Δημητριάδης-Ευγενίδης ηγείται της προσπάθειας στον καινούριο αιώνα, Το είπαμε και στην αρχή. Η ποιότητα των ευπόρων μια χώρας αποτελεί, μεταξύ άλλων ισχυρό στοιχείο πολιτισμού της.

Δείτε επίσης