Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Η γενικότερη ένδεια που κυριαρχεί στον χώρο του τηλεοπτικού τοπίου έχει ως ένα από τα αποτελέσματά της την επαναπροβολή παλιών ταινιών, κυρίως από τη δεκαετία του ΄80. Κι αν εξαιρέσουμε τη δίψα για το καινούριο η οποία δεν μπορεί να καλυφθεί εύκολα μόνο από την τηλεόραση, τότε είναι που το πράγμα αποκτά και μια vintage γοητεία.

Ας πούμε, στο Mega, μεταμεσονύκτια με το δεδομένο ότι είναι η ώρα των φαντασμάτων, είναι και η ώρα των Ghostbusters. Μέχρι στιγμής έχουν προβληθεί απανωτά επαναλήψεις τους, με το Νο2 να κυριαρχεί και τον Vigo, «τον τρόμο των Καρπαθίων, τη θλίψη της Μολδαβίας», να επιθυμεί σφοδρά το μωρό τής Σιγκούρνι Γουίβερ προκειμένου να επιστρέψει στη ζωή. Βεβαίως σε αυτή την περίπτωση “who you gonna call? Ghostbusters!”, με ολόκληρη τη Νέα Υόρκη να τους αποθεώνει.

Παλιότερες ταινίες του Κλιντ Ιστγουντ, στη φάση που αρχίζει και σταθεροποιείται ως σκηνοθέτης, προβάλλονται και πάλι. Κι εδώ, παρά το εμφανές πέρασμα της εποχής, δεν είναι καθόλου δυσάρεστο να παρακολουθείς τον λιτό και στιβαρό Κλιντ σε διάφορους ρόλους όπου ναι μεν ξεδιπλώνει τον δυναμισμό του αλλά προβάλλει και κάποιες άλλες πτυχές του, όπως αυτήν του πατέρα που δεν τα έχει καταφέρει και τόσο καλά με την κόρη του παρά την μεγάλη αγάπη που τής τρέφει.

 

Σε περίπτωση πάλι που σας ελκύει το…κλωτσοσκούφι, υπάρχει πάντα και ο Στίβεν Σίγκαλ. Λίγα λόγια, πολύ ξύλο, με αναμφίβολα άψογο στιλ, και υποθέσεις σε όλες τις πόλεις του κόσμου, ενδεδυμένος πάντοτε με την αύρα μυστηρίου της ταυτότητάς του να τον τυλίγει.

Γιατί τα γράφουμε όλα αυτά; Οχι ένα focus στη μιζέρια ή για την έλλειψη μεγάλων μπλοκμπάστερ άλλων χρόνων που συνήθως κυριαρχούσαν στους τηλεοπτικούς δέκτες. Αλλά περισσότερο για το ότι «τα χρόνια του κρασιού και των λουλουδιών» σπανίως είχαμε την ευκαιρία να δούμε κάποια παλιά καλή ταινία. Αφού πέραν των προαναφερθέντων προβάλλονται και άλλες ταινίες 30ετίας ( π.χ. Λευκές Νύχτες με Μπαρίσνικοφ ) που διατηρούν μια ιδιαίτερη γοητεία, όταν ακόμη τα φιλμ δεν θύμιζαν πίστες playstation….

 

 

 

Δείτε επίσης