Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

από τη νομικό Τζώρτζια Βαχαρίδη:

Γίνε δικηγόρος για να βγάλεις λεφτά. Για να ξέρεις τους νόμους και να σε φοβούνται οι άλλοι. Γιατί αυτό έχει, πλέον, σημασία. Ποιος θα είναι πιο δυνατός για να καταπατάει τον άλλον. Λέξεις όπως η αλληλεγγύη, η ανθρωπιά, η αγάπη έχουν ξεθωριάσει. Δίκαιο είναι το δίκιο του δυνατού.

Έλα μωρέ. Αυτός έχει λεφτά. Και όλοι ξέρουμε πώς τα έκανε. Αλήθεια, τον γνωρίζεις; Πώς τα έκανε; Πόσα σώματα ποδοπάτησε για να αναρριχηθεί; Πού να ξέρω εγώ καλέ; Πρώτη φορά ακούω για αυτόν.

Κοίτα μόνο να μην μπλεχτείς.Μην ασχοληθείς με ποινικές υποθέσεις και υποθέσεις που εξαγριώνουν το κοινό αίσθημα, γιατί δεν θα σου βγει σε καλό. Θα «φας» το κεφάλι σου. Και όλοι θα είναι πεπεισμένοι ότι κάτι σου έταξαν. Ότι πήρες πολλά λεφτά κάτω από το τραπέζι. Ότι αναζητάς τη φήμη. Την αναγνωρισιμότητα. Σχεδόν θα σου αξίζει αν πάθεις κάτι.

Εσύ θα σώσεις τον κόσμο; Αφού ξέρουμε πως μόνο αν έχεις λεφτά επιβιώνεις. Και με τις κατάλληλες γνωριμίες δεν σε «ενοχλεί» κανείς. Κοίτα εσύ να κάνεις τη δουλίτσα σου, να έχεις ένα γραφειάκι, ένα σπιτάκι, να βρεις και έναν σύντροφο και άσε τους άλλους να αγωνίζονται και να «βρωμίζουν» τα χέρια τους.

 

 

Η κρίση φταίει που φτάσαμε ως εδώ; Ας μην πιπιλάμε άλλο αυτή την καραμέλα. Η ζήλια, ο φθόνος, η ημιμάθεια, η άρνηση να αντιμετωπίσουμε πρώτα τον ίδιο μας τον εαυτό μάς οδήγησαν εδώ. Η εύκολη κριτική. Η δίψα για αίμα. Το αίμα του διπλανού. Και όλοι έχουν άποψη. Για τα πάντα. Πόσο κουραστικό….

Έλα μια μέρα μαζί μου. Μέχρι την Ευελπίδων. Να δεις όσα βλέπω. Να συναναστραφείς με όσους ανθρώπους συναναστρέφομαι. Να στριμωχτείςσε μία μη κλιματιζόμενη αίθουσα προσπαθώντας να διατελέσεις το λειτούργημά σου με ανθρώπους που είναι χρήστες ναρκωτικών, με ανθρώπους άρρωστους, με ανθρώπους που έχουν βιαίως εγκληματήσει, με ανθρώπους που αδίκως διασύρονται, με ανθρώπους που απεχθάνονται την καθαριότητα, με ανθρώπους που θέλουν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους. Και να χαρείς.. ξέχνα τις βιολογικές σου ανάγκες. Στην Ευελπίδων δεν κατουρά κανείς. Όλοι το ξέρουν αυτό.

Κι αν νιώσεις φόβο, ανασφάλεια, κίνδυνο, μην με κοιτάξεις. Δεν θα σε σώσω. Κανείς δεν θα σε σώσει. Όχι, δεν θα το συνηθίσεις. Και μην θεωρήσεις ότι ζητάω ειδική μεταχείριση. Αλλά σε προκαλώ να αναλογιστείς.. αν στην Ευελπίδων νιώθεις τόσο απροστάτευτος, η υπόλοιπη κοινωνία πώς λες να νιώθει; Δεν μπορεί κανείς να εγγυηθεί την ασφάλεια σε κάθε πόρτα. Κατανόησε, όμως, ανθρωπάκο πως η ανάληψη νομικής υπόθεσης έναντι οποιασδήποτε αμοιβής δεν θα έπρεπε να με καθιστά εύκολο στόχο. Σεβασμός στη ζωή. Στον συνάνθρωπο. Επιταγή για τιμωρία των παρανόμων. Αξίες. Όχι μόνο αυτές που σε βολεύουν….

 

 

Δείτε επίσης