Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

 

του: Διονύση Σιμόπουλου, Επίτιμου Διευθυντή Ευγενιδείου Πλανηταρίου.

Έχω επανειλημμένα στο παρελθόν υποστηρίξει ότι η σύγχρονη ευρεία διάδοση των αστρολογικών δοξασιών είναι μάλλον αντικείμενο μελέτης των κοινωνιολόγων και ψυχολόγων. Γιατί είναι εμφανές ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία τεράστια διαπλοκή συμφερόντων στην οποία εμπλέκονται όσοι υπόσχονται ότι θα λύσουν τα όποια προβλήματα των πελατών τους με την βοήθεια των άστρων, των πλανητών, της τράπουλας και των προφητειών.

Ιδιαίτερα με την επιρροή που έχει τα τελευταία χρόνια η τηλεόραση στο ευρύ κοινό δεν είναι παράξενο που ο κόσμος επηρεάζεται όταν βλέπει και ακούει τους διάφορους τσαρλατάνους των πρωινών εκπομπών να διακηρύσσουν με περισπούδαστο ύφος τις «λύσεις» στα προβλήματα που αντιμετωπίζει καθένας από εμάς, και να τους διαβεβαιώνουν ότι αυτοί «ξέρουν».

Γι’ αυτό πολλοί συμπολίτες μας παρασύρονται από την «αυθεντία» της τηλεόρασης, κι όπως λέγεται: «το είδα στην τηλεόραση», «το είπαν στην τάδε εκπομπή» κ.ο.κ.

Παρ’ όλα αυτά όλα όσα υποστηρίζουν οι αστρολόγοι δεν είναι παρά «φύκια ως μεταξωτές κορδέλες». Γιατί τίποτα απ’ όσα συμβαίνουν στον ουρανό, άστρα, νεφελώματα και πλανήτες, δεν επηρεάζουν στο ελάχιστο την διαβίωση του καθενός μας επάνω στη Γη.

 

 

Γι’ αυτό ορισμένοι αστρολόγοι, για να «υποβοηθήσουν το έργο τους», εκτός των πλανητών και των ζωδίων, έχουν επιστρατεύσει επίσης τις «μαγικές ικανότητες» της τράπουλας Ταρώ, των «μαγνητικών δίσκων», των «γυάλινων σφαιρών» και των «μαντικών» ικανοτήτων που «κληρονόμησαν» από την μαμά τους!

Κι όλα αυτά «πακεταρισμένα και με υπογραφή»! Μέχρι τώρα, πάντως, πρέπει να ομολογήσω ότι δεν έχω ακούσει την «επιστράτευση» ζωικών εντοσθίων όπως έκανε ο Κάλχας. Γι’ αυτό, όμως, ίσως να φταίει η σχετική «ντιρεκτίβα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απαγορεύει το κοκορέτσι και τα «κεφαλάκια»…

Γεγονός είναι ένα ότι όλα αυτά τα χρόνια πολλοί είναι οι μύθοι που έχουν καλλιεργηθεί στους διάφορους λαούς μεταξύ των οποίων και η σύνδεση της έξαρσης της «τρέλας» την ημέρα της Πανσελήνου. Απ’ αυτόν τον μύθο άλλωστε προέρχεται και η λέξη «σεληνιασμός» και η σύνδεσή της με την επιληψία.

Στατιστικές μελέτες που έγιναν επανειλημμένα και έχουν δημοσιευθεί σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά (όπως το «Annals of Emergency Medicine», το «Journal of Emergency Nursing», και το «Journal of Toxicology and Psychological Report») αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει καμιά απολύτως σχέση με την συμπεριφορά του ανθρώπου και την Πανσέληνο.

Μύθος είναι επίσης και αυτό που ακούγεται ότι την ημέρα της Πανσελήνου γεννιόνται περισσότερα παιδιά ή ότι υπάρχουν περισσότερα ατυχήματα, και άλλα παρόμοια. Παρ’ όλα αυτά οι μύθοι αυτοί συνεχίζουν να υπάρχουν και να μπερδεύουν τους πολίτες χωρίς καμιά απολύτως απόδειξη.

 

 

Το ίδιο συμβαίνει και με τις αποστάσεις και τα μεγέθη των πλανητών, σε σχέση με τη Γη μας, που δεν επιτρέπουν καμιά διαφοροποίηση της ποσότητας οποιασδήποτε ακτινοβολίας (έστω και «μαγικής») που μπορεί να προσπίπτει πάνω σε διαφορετικές τοποθεσίες της Γης μας.

Για να εξηγηθούμε καλύτερα: αν υποθέσουμε ότι η Γη μας είχε το μέγεθος ενός καρυδιού, τότε ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος ο Δίας, θα είχε το μέγεθος μιας μπάλας του μπάσκετ και στην πλησιέστερη απόσταση θα βρισκόταν 1.300 μέτρα μακριά.

Σ’ αυτήν την απόσταση, λοιπόν, και με αυτά τα μεγέθη, καταλαβαίνετε ότι οποιαδήποτε επίδραση του Δία στη Γη θα μοιραζόταν με τέτοιο τρόπο ώστε να μην έπαιζε κανένα απολύτως ρόλο αν κάποιος γεννήθηκε στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη ή το Λονδίνο!

Επί πλέον παίρνοντας και πάλι τον μεγαλύτερο πλανήτη του Ηλιακού μας Συστήματος, τον Δία, ως παράδειγμα μπορούμε εύκολα να δούμε ένα ακόμη από τα λάθη των αστρολόγων.

Όπως ξέρετε όλοι οι πλανήτες, περιλαμβανομένων της Γης και του Δία, περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο. Οπότε μερικές φορές η Γη αλλά και ο Δίας βρίσκονται από την ίδια πλευρά του Ήλιου ενώ άλλες φορές βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές.

Στην πλησιέστερη λοιπόν απόστασή τους η Γη βρίσκεται 588,9 εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τον Δία και στην πιο απόμακρη βρίσκεται σε απόσταση 962,7 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Πως μπορεί λοιπόν η επίδραση του Δία και οποιασδήποτε δύναμης (έστω και μαγικής) κι αν αυτός εκτοξεύει προς τη Γη (και πάνω σε κάποιο νεογέννητο μωρό) να μην επηρεάζεται από την τεράστια αυτή διαφοροποίηση της απόστασης του Δία;

 

 

Μην ξεχνάτε, άλλωστε, ότι οποιαδήποτε δύναμη, ακόμη και κάποια άγνωστη «μαγική» δύναμη, δεν μπορεί να επιδράσει ακαριαία από εκεί που εκπέμπεται πάνω στη Γη. Όπως και στην περίπτωση των παλιρροιακών και βαρυτικών δυνάμεων, η επίδρασή τους βασίζεται σε δύο παράγοντες: στη μάζα ενός σώματος (την ποσότητα δηλαδή των υλικών από τα οποία αποτελείται) και στην απόστασή του.

Όσο μεγαλύτερη, δηλαδή, είναι η μάζα ενός σώματος, τόσο μεγαλύτερες είναι και οι δυνάμεις που δημιουργεί.

Το ίδιο συμβαίνει και με την απόσταση, όσο μεγαλύτερη είναι η απόστασή τόσο ασθενέστερη είναι και η δύναμη. Εάν δηλαδή διπλασιάσουμε την απόσταση ενός σώματος οι βαρυτικές δυνάμεις που εφαρμόζονται πάνω σ’ ένα άλλο σώμα γίνονται 4 φορές μικρότερης έντασης, ενώ οι παλιρροιακές του δυνάμεις γίνονται 8 φορές μικρότερες.

Οι βαρυτικές δηλαδή δυνάμεις εξαρτώνται από το τετράγωνο (Χ^2) της απόστασης, ενώ οι παλιρροιακές δυνάμεις εξαρτώνται από τον κύβο (Χ^3) της απόστασης.

Πράγμα που σημαίνει ότι αν δεκαπλασιάσουμε την απόσταση η βαρύτητα μικραίνει κατά 100 φορές (10Χ10) ενώ οι παλιρροιακές δυνάμεις μικραίνουν 1.000 φορές (10Χ10Χ10)!

Επί πλέον, γνωρίζουμε ότι ο Δίας έχει γύρω του αρκετούς δορυφόρους όπως άλλωστε και οι περισσότεροι άλλοι πλανήτες (Άρης, Κρόνος, Ουρανός, Ποσειδών). Τέσσερις λοιπόν από τους δορυφόρους του Δία είναι πολύ μεγαλύτεροι και πολύ πιο κοντά στη Γη απ’ ότι ο Πλούτωνας.

Οι δορυφόροι αυτοί Γανυμήδης (με διάμετρο 5.268 χιλιομέτρων), Καλλιστώ (4.806 χιλιόμετρα), Ιώ (3.637 Χιλιόμετρα) και Ευρώπη (3.130 χιλιόμετρα) είναι πολύ μεγαλύτεροι από τον Πλούτωνα (που έχει διάμετρο 2.324 χιλιομέτρων) και σε μέγιστη απόσταση 962,7 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη ενώ η μέγιστη απόσταση του Πλούτωνα από τη Γη είναι 7,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα.

 

 

Κι όμως οι αστρολόγοι υποστηρίζουν ότι ο Πλούτων έχει επίδραση (με οποιουδήποτε είδους δύναμη, έστω και “μαγική”) στα τεκταινόμενα στη Γη ενώ οι δορυφόροι του Δία (που είναι και μεγαλύτεροι και πλησιέστερα σε ‘μας) δεν υπολογίζονται καν.

Αλλά ούτε και οι εκατοντάδες χιλιάδες πλανητοειδείς που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο ανάμεσα στις τροχιές του Άρη και του Δία υπολογίζονται από τους αστρολόγους. Μήπως επειδή είναι συγκριτικά πιο μικροί; Τότε όμως ούτε και ο Πλούτων θα έπρεπε να υπολογίζεται αφού παρ’ όλο που έχει διπλάσια περίπου διάμετρο από τη Δήμητρα (το μεγαλύτερο εκπρόσωπο της Ζώνης των Αστεροειδών, αλλά κι αυτός ένας νάνος πλανήτης) βρίσκεται εν τούτοις εννέα φορές πιο μακριά.

Και κάτι ακόμη που έχει σχέση με τα ονόματα των πλανητών. Σύμφωνα με τους αστρολόγους ο κάθε πλανήτης έχει ιδιότητες ανάλογες του μυθολογικού θεού του οποίου φέρει το όνομα, όπως για παράδειγμα η Αφροδίτη με τον έρωτα, ο Άρης με τον πόλεμο και ο Δίας με την αρχηγία.

Το ίδιο ισχύει, σύμφωνα με τα λεγόμενα των αστρολόγων και για τους τρεις τελευταίους πλανήτες, τον Ουρανό, τον Ποσειδώνα και τον Πλούτωνα. Το αστείο όμως της όλης αυτής υπόθεσης είναι το γεγονός ότι οι πλανήτες αυτοί πήραν τα ονόματά τους τελείως τυχαία.

Πάρτε για παράδειγμα τον πρώτο πλανήτη που ανακαλύφτηκε με την βοήθεια τηλεσκοπίου, τον Ουρανό. Στις 13 Μαρτίου 1781 ο αστρονόμος Γουίλιαμ Χέρσελ ανακάλυψε με το τηλεσκόπιό του ένα μικρό πρασινωπό στίγμα που στην αρχή νόμισε ότι ήταν κάποιος κομήτης ο οποίος σιγά-σιγά θα σχημάτιζε την ουρά του καθώς θα πλησίαζε στον Ήλιο.

 

 

Το αντικείμενο όμως αυτό δεν κινήθηκε ποτέ προς τον Ήλιο και ο Χέρσελ συμπέρανε έτσι ότι πρέπει να ήταν ένας νέος πλανήτης.

Ο Χέρσελ πρότεινε τότε να δοθεί στον νέο πλανήτη το όνομα του Άγγλου Βασιλιά Γεωργίου του 3ου (δηλαδή «Γιωργάκης»), αλλά η διεθνής επιστημονική κοινότητα αντέδρασε στην ιδέα κι έτσι ο νέος πλανήτης ονομάστηκε Ουρανός προς τιμήν του αρχαίου Έλληνα θεού. Επίσης το όνομα του Πλούτωνα προτάθηκε, μέσα από χιλιάδες άλλες προτάσεις, από ένα νεαρό Άγγλο μαθητή μετά από διεθνή διαγωνισμό. Μ’ αυτή λοιπόν την προϊστορία των ονομασιών πως είναι δυνατόν ένας σκεπτόμενος άνθρωπος να αποδεχτεί σήμερα τις υποτιθέμενες επιδράσεις των πλανητών με βάση τα ονόματά τους;

Ορισμένοι πάλι υποστηρίζουν ότι έχουν γίνει στατιστικές μελέτες που επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς τους. Βλέπετε ότι οι σύγχρονοι αστρολόγοι προσπαθώντας να ντύσουν την ενασχόλησή τους με κάποιο είδος επιστημονικού μανδύα, πασχίζουν να προσδώσουν μια κάποια επιστημονικοφάνεια στην ενασχόλησή τους.

Μ’ αυτή την αντίληψη έχουν γίνει προσπάθειες για τη στατιστική μελέτη των αστρολογικών ισχυρισμών. Καμιά όμως τέτοια μελέτη δεν μπόρεσε να βρει τα ίδια αποτελέσματα όταν επαναλήφθηκε από άλλους ερευνητές.

Τι συμβαίνει όμως με τη σύγχρονη προσπάθεια αστρολογικών προβλέψεων που γίνεται από ηλεκτρονικούς υπολογιστές; Και σ’ αυτή την περίπτωση συνεχίζεται η προσπάθεια των αστρολόγων για κάποια επιστημονική επίφαση. Οπότε οι αστρολόγοι προσπαθούν τώρα να μπερδέψουν τα πράγματα, υποστηρίζοντας ότι ο ηλεκτρονικός υπολογιστής δεν μπορεί να κάνει λάθος.

Μην ξεχνάτε όμως ότι ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής παρ’ όλο που μπορεί να συνδυάσει σε λίγα δευτερόλεπτα χιλιάδες διαφορετικές παραμέτρους, δεν παύει να προγραμματίζεται από τον άνθρωπο. Είναι άλλωστε παροιμιώδες το αξίωμα “σκουπίδια βάζεις , σκουπίδια βγάζεις”.

 

 

Πάρτε για παράδειγμα την έρευνα που έκανε ένας Γάλλος ψυχολόγος. Έστειλε σ’ έναν τέτοιο αστρολόγο- υπολογιστή την ημερομηνία και ώρα γέννησης ενός δολοφόνου ο οποίος είχε σκοτώσει 63 άτομα. Το ωροσκόπιο που έλαβε πίσω περιέγραφε τον στυγερό δολοφόνο με υπερθετικούς χαρακτηρισμούς συναισθημάτων αγάπης, φιλίας και ζεστασιάς, για τους συνανθρώπους του!!!

Αυτό το ωροσκόπιο το έστειλε σε 150 άτομα που απάντησαν σε μια αγγελία του, άσχετα μεταξύ τους και με διαφορετικές ημερομηνίες γέννησης, με την παράκληση να του απαντήσουν κατά πόσο η περιγραφή του ωροσκοπίου περιέγραφε σωστά το άτομό τους. Απ’ αυτούς το 94% απάντησαν ότι το ωροσκόπιο αυτό τους περιέγραφε απολύτως σωστά. Από εκεί κι έπειτα βγάλετε εσείς τα δικά σας συμπεράσματα…

Σε τελική, πάντως, ανάλυση το βασικό σημείο που πρέπει να γνωρίζει κανείς σχετικά με τις αστρολογικές δοξασίες είναι ένα: τα προβλήματα που καθένας από μάς έχει δεν λύνονται «δια μαγείας» ή με «από μηχανής θεούς», γιατί απλούστατα τα άστρα, οι πλανήτες και τα ζώδια (12 ή 13 ή 24 ή όποιον άλλον αριθμό θέλετε) δεν επηρεάζουν στο παραμικρό τη ζωή μας και τη μοίρα μας. Γιατί όπως τόσο παραστατικά λέει κι ο ποιητής “…τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας…τη μοίρα του Ήλιου θα την πούμ’ εμείς!”

Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να κλείσω με τα λόγια ενός παλιού και φωτισμένου δάσκαλου: «… με βάση τους τα ζώδια, που δεν χρωστάνε τίποτε τα καημένα, έχουν στήσει σήμερα καρτέρι όλα τα τέρατα του αποκρυφισμού και της μαγείας. Ωροσκόπια και κάρτες Ταρό, ιδεογράμματα και ιερογλυφικά, πλοκάμια του φόβου και του άγχους είναι έτοιμα να ρίξουν τ’ αρπάγια τους για να μας παρασύρουν στα θολάμια της αστρολογίας.

Ας μείνουν στην άκρη όμως οι βαθυστόχαστες αυτές ερμηνείες των ζωδίων, οι μαγικοί αριθμοί και τα καβαλιστικά γριφόλεξα. Εμείς οι βέβηλοι δεν χρειαζόμαστε μεσίτες για να υψώσουμε τα μάτια στον ουρανό. Μας αρκεί να επικοινωνούμε με το φως από την ορθάνοιχτη θύρα της ομορφιάς της σύγχρονης επιστήμης κι αφήνουμε τους μεμυημένους να ξεσκονίζουν τα αραχνιασμένα τους παραθύρια.»

Δείτε επίσης