Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

του Διονύση Σιμόπουλου: επίτιμου διευθυντή του Ευγενιδείου Πλανηταρίου

Επιστροφή στο παρελθόν, αλλά και στο μέλλον. Κάπως έτσι θα μπορούσε να τιτλοφορήσει κάποιος τις αποφάσεις της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) για τα επόμενα βήματα του αμερικανικού επανδρωμένου προγράμματος στο Διάστημα.

«Επιστροφή στο παρελθόν», γιατί το νέο διαστημικό όχημα, που θα αντικαταστήσει το Διαστημικό Λεωφορείο στην επόμενη δεκαετία, μοιάζει πάρα πολύ με το διαστημόπλοιο του προγράμματος Απόλλων της δεκαετίας του 1960.

Αλλά και «επιστροφή στο μέλλον», γιατί με το διαστημόπλοιο αυτό θα γίνει η επιστροφή του ανθρώπου στη Σελήνη. Αυτή τη φορά όμως θα είναι μια επιστροφή για πάντα (ή έτσι υποστηρίζεται σήμερα) και το εφαλτήριο για την επέκταση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στο Ηλιακό Σύστημα με την πρώτη επίσκεψη του ανθρώπου στον Άρη μέχρι τα μέσα του αιώνα.

Με την απόφασή της αυτή η NASA προετοιμάζει το επόμενο επανδρωμένο διαστημικό πρόγραμμά της, που βασίζεται στο ακυρωμένο παλαιότερο πρόγραμμα με την γενική ονομασία «Αστερισμός» (Constellation). Η κατασκευή του διαστημοπλοίου «Ωρίων» που θα επιτρέψει στην Αμερική να επιστρέψει στον γειτονικό μας δορυφόρο με μια νέα γενιά εξερευνητών, μισό περίπου αιώνα μετά την τελευταία επανδρωμένη αποστολή του προγράμματος «Απόλλων» στη Σελήνη το 1972.

 

 

Όπως είναι γνωστό, η ονομασία «Ωρίων» προέρχεται από τον ομώνυμο χειμωνιάτικο αστερισμό, ορισμένα από τα λαμπερά άστρα του οποίου έχουν χρησιμεύσει όλα αυτά τα χρόνια για την πλοήγηση των διαστημικών αποστολών.

Οι επανδρωμένες αποστολές που θα φέρουν το όνομά του υπολογίζεται να αρχίσουν το αργότερο το 2024 και θα μεταφέρει αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το ίδιο όμως διαστημικό όχημα θα χρησιμοποιηθεί επίσης και στη επανδρωμένη με τέσσερις αστροναύτες αποστολή σε έναν αστεροειδή το 2026, αλλά και στην επιστροφή του ανθρώπου στη Σελήνη μέχρι το 2030.

Αργότερα υπολογίζεται ότι θα χρησιμοποιηθεί και στην προετοιμασία του ανθρώπου για την πρώτη επίσκεψή μας στον κόκκινο πλανήτη, η οποία δυστυχώς μάλλον (κατά την γνώμη μου) θα αργήσει αρκετές ακόμη δεκαετίες!

Αν και το διαστημόπλοιο «Ωρίων» είναι εξωτερικά πανομοιότυπο με το διαστημόπλοιο του «Απόλλωνα», υπάρχουν σημαντικές διαφορές στην χωρητικότητα αλλά και στην τεχνολογία που περιλαμβάνει. Πρώτα απ’ όλα ο θαλαμίσκος του «Ωρίωνα» θα έχει χώρο 9 περίπου κυβικά μέτρα, ύψος 3,30 μέτρα, διάμετρο 5 μέτρα και βάρος 25 τόνων, ενώ θα έχει την ικανότητα να μεταφέρει 4-6 αστροναύτες.

Αρχικά θα αντικαταστήσει το Διαστημικό Λεωφορείο στη μεταφορά αστροναυτών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και αργότερα, μέχρι το 2030, θα είναι το διαστημόπλοιο που θα μεταφέρει τους αστροναύτες στη Σελήνη. Από το 2006 και μέχρι τώρα το πρόγραμμα «Ωρίων» έχει δαπανήσει πάνω από 12 δις δολάρια ενώ υπολογίζεται ότι στα επόμενα πέντε χρόνια θα δαπανηθούν 4,5 δις δολάρια επί πλέον.

 

 

Το όλο κόστος της επιστροφής του ανθρώπου στη Σελήνη υπολογίζεται ότι θα κοστίσει συνολικά πάνω από 150 δις δολάρια.

Το κωνικό του σχήμα είναι το ασφαλέστερο και το πιο αξιόπιστο σχήμα για την επιστροφή του στη γήινη ατμόσφαιρα, ιδιαίτερα με τις ταχύτητες που υπολογίζεται ότι θα έχει μετά την επιστροφή του από την σεληνιακή τροχιά.

Θα είναι επίσης 10 φορές ασφαλέστερο από το Διαστημικό Λεωφορείο χάρη στον ειδικό πύραυλο διαφυγής που θα μπορεί να απομακρύνει τον επανδρωμένο θαλαμίσκο σε περίπτωση που θα παρουσιαστούν κάποια προβλήματα στη διάρκεια της εκτόξευσης.

Ο εξοπλισμός του θα είναι επίσης ιδιαίτερα εντυπωσιακός και θα περιλαμβάνει τα πιο σύγχρονα υπολογιστικά, ηλεκτρονικά, προωθητικά και προστατευτικά συστήματα, και κατασκευαστικά υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι τώρα σε ένα διαστημικό όχημα, ενώ θα μπορεί επίσης να επαναχρησιμοποιηθεί μέχρι και δέκα φορές.

 

 

Για την επιστροφή του στη Γη ένα σύστημα ειδικών αλεξιπτώτων και αμορτισέρ θα επιτρέπουν την προσγείωσή του όχι μόνο στη θάλασσα αλλά, τις περισσότερες φορές, και στην ξηρά.

Ο πύραυλος-φορέας που θα μεταφέρει τον «Ωρίωνα» σε γήινη τροχιά θα είναι ένας νέος πύραυλος «SLS» που είναι ένας συνδυασμός των σχεδίων «Άρης Ι» και «Άρης V» του προηγούμενου προγράμματος «Constellation».

Αργότερα με ορισμένες προσθήκες θα χρησιμοποιηθεί για τις αποστολές στη Σελήνη αλλά και στον Άρη. Ο πρώτος όροφος του πυραύλου θα έχει ύψος σχεδόν 65 μέτρων και διάμετρο 8 μέτρων, ενώ ο δεύτερος όροφος θα έχει ύψος 14 σχεδόν μ. και αρχική διάμετρο 5 μ. που θα εξελιχτεί αργότερα σε 8 μ. Το κόστος της ανάπτυξης του υπολογίζεται ότι θα φτάσει τα 35 δις δολάρια, ενώ το κόστος κάθε εκτόξευσης θα φτάνει τα 500 εκατ. δολάρια.

Ο πύραυλος θα έχει τρεις διαφορετικές εκδοχές που θα χρησιμοποιούν τέσσερις κύριες μηχανές, ενώ αργότερα θα χρησιμοποιούνται πιο ισχυροί προωθητήρες στον δεύτερο όροφο που θα κάνει τον τελικό πύραυλο τόσο ισχυρό όσο και ο πύραυλος «Κρόνος 5» που χρησιμοποιήθηκε στην αποστολή του «Απόλλων 17».

 

Δείτε επίσης