Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Εφυγε από τη ζωή και ο Μάικλ Τσιμίνο, σε ηλικία 77 ετών, σκηνοθέτης αμφιλεγόμενος αλλά αναμφίβολα μεγάλης κλίμακας δημιουργός. Ενας μικρός φόρος τιμής, η σκηνή τής ρώσικης ρουλέτας από τον «Ελαφοκυνηγό» ( Deerhunter, καλύτερη ταινία και καλύτερη σκηνοθεσία για το 1978 ). Ακολούθησε η «Πύλη της Δύσεως», μια υπερφιλόδοξη προσπάθεια αλλά ταυτόχρονα και μια παταγώδης αποτυχία που οδήγησε στο κλείσιμο τής United Artists. Στον -τρίωρης διάρκειας, επικό- «Ελαφοκυνηγό» παρελαύνουν τα νιάτα μιας ολόκληρης γενιάς ηθοποιών που ακόμη, 40 χρόνια μετά, συνεχίζουν να μάς γοητεύουν: Μέριλ Στριπ, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Κρίστοφερ Γουόκεν ( όσκαρ β’ανδρικούρόλου ), Τόνι Καζάλ ( σύντροφος στη ζωή τής Στριπ, τελευταία ταινία πριν τον πρόωρο θάνατό του ), Τζον Σάβατζ κ.α.

Είναι τα τέλη των ’70ς και η Αμερική ζει τις μέρες τού Νίξον, τού πολέμου τού  Βιετνάμ, του Γουότεργκειτ κ.λπ. Ο σκηνοθέτης καταγράφει αυτή την ομιχλώδη όσο και αβέβαιης εξέλιξης εποχή με έναν μελαγχολικό, ποιητικό αλλά και ρεαλιστικό τρόπο. “Ο Ελαφοκυνηγός” αποτελεί αναντίρρητα ένα αριστούργημα τής 7ης τέχνης, για το οποίο ο Τσιμίνο τιμήθηκε με το Οσκαρ Σκηνοθεσίας, ενώ η ταινία κέρδισε άλλα τέσσερα Οσκαρ, μεταξύ των οποίων εκείνο της καλύτερης ταινίας.

cimino

Ο Μάικλ Τσιμίνο γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1939 στη Νέα Υόρκη. Ο πατέρας του ήταν μουσικός εκδότης και η μητέρα του στιλίστρια. Ο ίδιος σπούδασε ζωγραφική, στη συνέχεια σκηνοθέτησε διαφημίσεις και από το 1971 που εγκαταστάθηκε στο Λος Αντζελες ξεκίνησε να γράφει σενάρια για ταινίες. Μετά την εκκωφαντινή επιτυχία τού «Ελαφοκυνηγού» ήρθε μια εξίσου εκκωφαντική…αποτυχία. Η «Πύλη της Δύσεως» (1980), ένα επικό γουέστερν, παρά τις μεγάλες προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί, απέτυχε πλήρως με αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή της εταιρείας United Artists, που είχε επενδύσει πολλά χρήματα σ’ αυτή την ταινία των 3 ωρών και 40 λεπτών.Ο Μάικλ Τσιμίνο εξαφανίστηκε έπειτα για πολλά χρόνια με το όνομά του να έρχεται στο προσκήνιο μόνο για λόγους που είχαν σχέση με την εκκεντρική, προσωπική του ζωή και τις πλαστικές επεμβάσεις που τον έκαναν σχεδόν αγνώριστο.

Γύρισε άλλες τέσσερις ταινίες στη συνέχεια, αλλά μόνο η «Χρονιά του Δράκου» (1985) με θέμα την κινεζική μαφία και τον Μίκι Ρουρκ στον πρωταγωνιστικό ρόλο γνώρισε επιτυχία. Ωστόσο ο Τσιμίνο δεν ήταν μνησίκακος απέναντι στο Χόλιγουντ. Σε μια συνέντευξή του είχε δηλώσει: «Το Χόλιγουντ είναι τρελό, ελεγχόμενη αναρχία. Αλλά πώς μπορείς να απεχθάνεσαι κάτι που σου έχει δώσει τόσα πολλά»?

Δείτε επίσης