Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Εάν ένας τομέας της ιστορίας έχει το δικό του, κάπως…διεστραμμένο ενδιαφέρον, είναι αυτός των “what if”. Δηλαδή “τι θα συνέβαινε εάν” ο Χίτλερ κέρδιζε τον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο, εάν ο ρωσικός χειμώνας ερχόταν πιο αργά, εάν στο Βατερλό, Ουέλινγκτον και Πρώσσοι δεν προλάβαιναν να συντονιστούν εναντίον του Ναπολέοντα, εάν οι Αμερικανοί κατόρθωναν να σκοτώσουν τον Μπιν Λάντεν πριν πέσουν οι Πύργοι κ.ο.κ.

Ο τομέας των αθλητικών “what if” -καθώς οι αθλητικές αναμετρήσεις είναι προσομοιώσεις πολεμικών συγκρούσεων- είναι επίσης ενδιαφέρων και ασφαλώς ακόμη πιο διασκεδαστικός. Αν η μπάλα είχε στο σουτ λιγότερα φάλτσα, αν  ο διαιτητής σφύριζε 30 δευτερόλεπτα πιο νωρίς τη λήξη του ματς, αν η μπάλα δεν πήγαινε δοκάρι, αν τη μέρα του αγώνα δεν έβρεχε, δεν χιόνιζε, δεν φυσούσε κ.ο.κ., άπασα η αθλητική ιστορία θα ήταν διαφορετική.

Βεβαίως τα “what if”, ως κόνσεπτ, είναι, κατά βάση, η παραμυθία του ηττημένου. Δεν μπορείς να αποδεχθείς την ήττα, συνεπώς ψάχνεις να επινοήσεις εναλλακτικά σενάρια τα οποία θα σου επέτρεπαν να είχες φτάσει εσύ -και όχι ο αντίπαλός σου – στη νίκη. Αλλά, ευτυχώς ή δυστυχώς, η πραγματικότητα είναι αυτή που είναι και γράφεται αδιαφορώντας για τον καθέναν ξεχωριστά από εμάς.

Κάπως έτσι, μετά τις πρόσφατες μαζεμένες ήττες του Ολυμπιακού, με την υπερμεγέθη βαθμολογική διαφορά που είχε κατοχυρώσει σε σχέση με τους υπόλοιπους, τα “what if”, έκαναν χαρούμενα την εμφάνισή τους στις συζητήσεις, όπου κι αν αυτές διεξάγονταν.  Κι όσο πιο φανατικός ο ομιλών, τόσο πιο τραβηγμένο το “what if”.

 

 

Αν ο Πανιώνιος νικούσε την ΑΕΚ, αν ο ΠΑΟΚ δεν είχε τους -3 στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος, αν το φεγγάρι έβγαινε το βράδυ ολόγιομο και -φυσικά- αν ο Ολυμπιακός, που είχε ξεφύγει 10+ βαθμούς να υπενθυμίσουμε, έχανε συνέχεια -μα συνέχεια;-, τότε ναι, όλα θα ήταν διαφορετικά, κάποιος άλλος θα ήταν ο πρωταθλητής και η μέγιστη έκπληξη του τελικού κατακρημνισμού του Ολυμπιακού στη δεύτερη θέση τής κατάταξης θα είχε επιτευχθεί.

Αλλά, όπως είπαμε και πριν, η ζωή, η φύση, η πραγματικότητα, όπως συμβαίνει εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, αδιαφορεί για τις επιθυμίες μας ( και ποιοί είμαστε εμείς δηλαδή για να μην το κάνει; ). Ο Πανιώνιος δεν κέρδισε την ΑΕΚ, η ΑΕΚ κέρδισε τον ΠΑΟΚ και εν πάση περιπτώσει ο Ολυμπιακός δεν βρέθηκε να χάνει όλα του τα υπόλοιπα ματς και να τα κερδίζουν – λογικό έτσι;- οι υπόλοιποι.

Οχι ότι οι εκπλήξεις είναι κακό πράγμα στη ζωή. Αλλά απαιτούν και προϋποθέσεις ρεαλιστικές, οι οποίες, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, μπορούν να γυρίσουν τα πράγματα “τούμπα”. Ειδάλλως, πρόκειται απλώς για ευσεβείς πόθους. Χαριτωμένους για την εφηβική χροιά τους αλλά απολύτως στερούμενους σημασίας και αξίας.

Δύσκολο να αποδεχθείς ότι θα χάσεις το πρωτάθλημα – σχεδόν το ίδιο δύσκολο με το να αποδεχθείς ότι ο ρωσικός χειμώνας έρχεται όποτε του γουστάρει και, όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι ανυπόφορα βαρύς…

Δείτε επίσης