Η “Γλυκιά πατρίδα” είναι ένα γουέστερν. Αλλά όχι ένα συνηθισμένο γουέστερν αφού η πλοκή εκτυλίσσεται στην Αυστραλία, με φόντο τις απέραντες εκτάσεις της ηπείρου. Στη θέση των καου-μπόιδων οι λευκοί άνθρωποι της ηπείρου ενώ σε εκείνη των υποταγμένων μαύρων σκλάβων, οι ιθαγενείς Αβορίγινες.

Το στόρι απλό: μαύρος σκοτώνει άσπρον και, αυτό, από μόνο του, είναι πρόβλημα. Ασχέτως της μέχρι τότε κτηνώδους συμπεριφοράς του λευκού θύματος. Ο δράστης Αβορίγινας αναγκάζεται και τρέπεται σε φυγή για να γλιτώσει από τις συνέπειες της πράξης του. Αλλά στο κυνήγι του θα ξεχυθούν τέσσερις άνδρες, εκ των οποίων ο ένας, ο οδηγός τους, είναι και αυτός ιθαγενής, όπως και ο δράστης.

 

 

Στην ταινία υπάρχουν πολλές σιωπές ενώ και οι πιστολιές δεν περισσεύουν. Εκείνο που κυριαρχεί είναι οι σχέσεις των λευκών αποίκων με τους ντόπιους, τους οποίους και αδίστακτα καταπιέζουν. Από την άλλη, στους ιθαγενείς διακρίνονται διάφορες συμπεριφορές. Από την πλήρη υποταγή στις θελήσεις των λευκών αφεντών τους μέχρι και την αντίδραση που φτάνει μέχρι τον φόνο, όταν εκείνοι υπερβαίνουν κάθε όριο.

Στην Γλυκιά πατρίδα πρωταγωνιστούν δύο πολύ καλοί αυστραλοί ηθοποιοί με διεθνή καριέρα, ο Σαμ Νιλ και ο Μπράιαν Μπράουν. Ο πρώτος είναι η φωνή της λογική ςκαι της συνύπαρξης. Είναι ο ιερέας που προσπαθεί πάντοτε να λειτουργήσει κατευναστικά απέναντι στην όποια διένεξη προκύπτει.

 

 

 

Ενώ ο Μπράουν υποδύεται τον σερίφη, υπεύθυνο για την τάξη, κάτι σαν “Αυστραλό Ιαβέρη” αφού ακολουθεί κατά γράμμα τον νόμο, αδιαφορώντας εάν αυτό σημάνει τελικά και την εξόντωσή του. Αλλά και όταν οι βουλές του δικαστή δεν συμφωνούν με τη δική του άποψη, και πάλι βάζει τον νόμο πάνω από τον εαυτό του και πειθαρχεί.

 

 

Η γοητεία της ταινίας έγκειται στα πανέμορφα, άγρια τοπία της Αυστραλίας που κυριαρχούν σε κάθε σκηνοθετικό κάδρο. Αλλά και στην κατανόηση τού πώς ο λευκός άνθρωπος εξάπλωσε τον πολιτισμό του, συχνά εξοντώνοντας τους γηγενείς πληθυσμούς που συναντούσε.

Η Γλυκιά πατρίδα τελικά δεν είναι το ίδιο γλυκιά για όλους όσοι ζουν σε αυτήν…

 

Δείτε επίσης