Στα ’80ς, ο κόσμος ήταν δικός της. Νέα, δημοφιλής, καλή ηθοποιός, με συμμετοχές σε ταινίες εμβληματικές ( «Εξαψη», «Κυνηγώντας το πράσινο διαμάντι«, «Η τιμή των Πρίτζι», «Ο πόλεμος των Ρόουζ» ) και με ιδιαίτερα αισθησιακή φωνή την οποία άλλωστε “δάνεισε” αξεπέραστα στην καρτουνίστικη εκδοχή της, την Τζέσικα Ράμπιτ, η Κάθλιν Τέρνερ ήταν φορέας μιας καριέρας εξόχως λαμπερής.

 

 

Όλα έμοιαζαν να πηγαίνουν καλά για την πανέμορφη Κάθριν αλλά η ζωή ενός ανθρώπου είναι τελικά μια σειρά από απρόβλεπτα επεισόδεια. Πάνω στην κορυφή της δόξας της “χτυπήθηκε” από ρευματοειδή αρθρίτιδα, με αποτέλεσμα οι δραστηριότητές της να περιοριστούν δραματικά και η -απαστράπτουσα μέχρι εκείνη τη στιγμή- κινηματογραφική της καριέρα να πάρει την κατιούσα. Η διάγνωση της αρθρίτιδας έγινε το 1992 κι αφού η ηθοποιός υπέφερε από αφόρητους πόνους επί σχεδόν έναν χρόνο. Με δυσκολία μπορούσε να κινήσει το κεφάλι της από δεξιά-αριστερά ενώ η πιθανότερη εκδοχή ήταν να ότι θα κατέληγε σε αναπηρική καρέκλα.

Καθώς η αρρώστια χειροτέρευε και η φαρμακολογία άλλαξε εντελώς τη φυσιογνωμία της συν την επίδραση του αλκοόλ, την υπερβολική κατανάλωσή του χρησιμοποιούσε για να καταπραϋνει τον αφόρητο πόνο, σε μια βιομηχανία που βασίζεται στην εικόνα και την ομορφιά αλλά και στην ενέργεια, ήταν πολύ λογικό οι προτάσεις για συμμετοχές της σε ταινίες να μειώνονται με ραγδαίο ρυθμό, παρότι η ίδια απέδιδε την πτώση της στην ηλικία της: «Οι ρόλοι άρχισαν να μειώνονται από τα 40 μου. Αρχισαν να μου προτείνονται ρόλοι μητέρας μαι γιαγιάς»

 

 

Τελικά, η Τέρνερ, παρά τις ταλαιπωρίες που υπέστη, δεν κατέληξε σε αναπηρική καρέκλα. Μπορεί η λάμψη της ωραίας γυναίκας που ήταν να χάθηκε, μπορεί οι προσφορές πρωταγωνιστικών ρόλων να μειώθηκαν, μπορεί πολλά να πήγαν στραβά, ωστόσο υπήρξε κι ένα ευχάριστο νέο. Ενας νέος συνδυασμός φαρμάκων για την ρευματοειδή αρθρίτιδα που ανακαλύφθηκε κάπου στις αρχές του 2000, τής έδωσε καινούρια ενέργεια. Όχι ότι ξαφνικά έγινε…περδίκι. Αλλά μπόρεσε να κάνει κάποιες αξιόλογες γκεστ εμφανίσεις σε σειρές όπως το Freands και το Νip Tuck, πραγματοποιώντας κάποιου είδους αξιοπρεπή επιστροφή.

Και δείχνοντας ότι στη ζωή μπορεί να υπάρξει ελπίδα ακόμη και στις πιο δύσκολες καταστάσεις.  

Δείτε επίσης