Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Η Μαρία Χούκλη είναι μια δημοσιογράφος που έχει γράψει τη δική της ιστορία στην τηλεόραση, μέσα από μια σταθερή πορεία σε αυτήν, είκοσι και πλέον χρόνων. Εκείνο που έχω καταλάβει ότι οι τηλεθεατές αγαπούν στην Μαρία είναι μια ψύχραιμη προσέγγιση των γεγονότων, σοβαρή και δημοσιογραφική, χωρίς κραυγές και ακρότητες άλλων συναδέλφων της. Μια πιο “βρετανική” προσέγγιση, αν μου επιτρέπεται ο όρος.

Ωστόσο πέρα από την τηλεοπτική καριέρα της, τα γραπτά της, ( άρθρα, βιβλία κ.α. ), δείχνουν ότι η Μαρία Χούκλη με το γράψιμο “το έχει”, κάτι που και πάλι δεν το πολυφαντάζεσαι για τους ανθρώπους της πιο επιρρεπούς σε δημιουργία εύκολων εντυπώσεων τηλεόρασης. Το βιβλίο της «Καλησπέρα σας κ.Σεφέρη» ( εκδ.Ποταμός ) αποτελεί και την αφορμή τής συνέντευξής της στο poplike.gr. που ακολουθεί:

 

seferis

 

-Γιατί ένα βιβλίο για τον Σεφέρη?

«Αφορμή ήταν το φεστιβάλ Φιλίππων που φέτος ήταν αφιερωμένο στο Γ.Σεφέρη. Οταν το έμαθα πρότεινα στον Θοδωρή Γκόνη να συμμετάσχω , δίχως να έχω στο μυαλό μου ακόμη το πώς». Ομολογώ ότι με κινητοποίησε η προσέγγιση του Θοδωρή, “Γ.Σεφερης, χορηγός αισιοδοξίας”. Σχεδόν προκλητική αισιοδοξία στις μέρες μας και δή απο τον Σεφέρη. Κουβέντα στην κουβέντα, βρήκαμε οτι η συμμετοχή μου στο φεστιβάλ θα ήταν μια συνεντευξη με τον ποιητή, Το “Καλησπέρα σας” προέκυψε επειδή η συνέντευξη-παράσταση θα γινόταν απόβραδο. Επιπλέον σε προδιαθέτει για την συζήτηση που θα ακολουθήσει».

-Ποιό είναι το περιεχόμενο του βιβλίου?

«Είναι μια φανταστική συνέντευξη με τον Σεφέρη, αλλά ταυτοχρόνως αληθινή. Ολες οι απαντήσεις είναι λόγια και απόψεις του ποιητή από διάφορες πηγές, τις Δοκιμές, τις Μέρες, την Αλληλογραφία του, τα Χειρόγραφα , τα Πολιτικά Ημερολόγια.  Αναρωτήθηκα τι παρηγορητικό θα μπορούσε να μας πει ένα πνεύμα του βεληνεκούς του, σ’αυτούς τους καιρούς της σύγχυσης, της απογοήτευσης, της απουσίας οριζόντων, της μισαλλοδοξίας. Αλλά θέλησα να μάθω και τι αγάπησε, τι τον ενέπνευσε, τι τον πίκρανε στους δικούς του ταραγμένους καιρούς».

-Πότε πρωτοδιαβάσατε Σεφέρη;

«’Αρχισα να τον διαβάζω στο Λύκειο. Βεβαίως μου φαινόταν δύσκολος και ερμητικός, αλλά υπήρχε κάτι στους στίχους του που με συγκινούσε έστω και αν δεν τους καταλάβαινα όλους».

 

seferismaro2

 

-Ο Σεφέρης συνδύαζε αρμονικά τις δύο ιδιότητές του ( διπλωμάτης-ποιητής ) ή βίωνε κάποιον διχασμό?

«Τον “ρώτησα” και μου απάντησε ότι ήταν βαρύ να συνδυάζει αυτές τις δυο δουλειές που η μια κινείται μέσα στον κόσμο της αναισθησίας και η άλλη εξαρτάται από την ευαισθησία. Η ανάγκη να υπηρετεί δυο κυρίους τον βάσανιζε αδιάκοπα. “Εκανα με κόπο το επάγγελμα του ανθρώπου” είναι μια απο τις φράσεις του Σεφέρη που μου αρέσουν πολύ».

-Το να απαντάτε ως “Σεφέρης” δεν εμπεριείχε κι ένα είδος ρίσκου, “αυθάδειας” ως προς την προεξόφληση των απαντήσεων ενός πνευματικού ανθρώπου της εμβέλειάς του; Τον προσεγγίσατε με κάποιου είδους δέος ή όχι;

«Κοιτάξτε, στην αρχή πίστεψα οτι θα είναι κάτι εύκολο. Μετά ένιωσα δέος και μεγάλη ευθύνη. Ωστόσο, το γεγονός οτι όλες οι απαντήσεις είναι λόγια του Σεφέρη, απόψεις και κρίσεις του μου αφαίρεσε λίγο από το άγχος. Σκηνοθετική αδεία και με την άδεια της κόρης τής Μάρως, Αννας Λόντου, τοποθέτησα τον ποιητή απέναντί μου και εκείνος κατηύθυνε την κουβέντα μας».

-Ποιά θεωρείτε την πιο έντονη δημόσια-ιδιωτική στιγμή του?

«Εντελώς υποκειμενικά, φυσικά, θα έλεγα ότι ήταν η στιγμή που αντικρίζει την Ακρόπολη από τα κατάστρωμα του πλοίου με το οποίο επιστρέφουν στην Ελλάδα , τον Οκτώβριο του ’44, μετά απο χρόνια “διπλωματικής” περιπλάνησης . Αλλωστε ο  ιδιος την αποκαλεί “η πιο όμορφη, η πιο αλαφριά μέρα του κόσμου”. Η άλλη ωραία στιγμή είναι ο περίπατος του με τη Μαρώ, ξημέρωμα στην Αίγινα που ήταν και η απαρχή της σχέσης τους. Την περιγράφω στο βιβλίο».

-Αγαπάτε περισσότερο τα πεζά του, τα ποιήματά του, κάποιο συγκεκριμένο;

«Και τα πεζά, ιδίως τα Πολιτικα Ημερολογια και οι Δοκιμές αλλά περισσότερο τα ποιήματα του».

 

seferis-571x800-jpgexof

 

-Τελικά από την κουβέντα σας με τον Σεφέρη τι σας έμεινε; Σας “ικανοποίησαν” οι απαντήσεις του;

«Με παρηγόρησαν οι κρίσεις του για τη ζωή και οι συμβουλές του πώς να πορευόμαστε, τι να θεωρούμε σημαντικό. Ο Σεφέρης είναι σαν πολύτιμο μετάλλευμα. Οσο σκάβεις βρίσκεις φλέβες χρυσού».

-Η Μαρία της οθόνης είναι ίδια με τη Μαρία της συγγραφής; Εννοώ η δυνατότητα παροχής έκφρασης είναι η ίδια και στις δύο περιπτώσεις;

«Ο πυρήνας των ανθρώπων είναι ένας, με ό,τι κι αν καταπιάνονται. Αλλάζουν φυσικά οι απαιτήσεις κάθε εγχειρήματος, τα κίνητρα και οι συγκινήσεις».

-Υπάρχει η περίπτωση επικέντρωσης στη συγγραφή περισσότερο στο μέλλον; Αν ναι, σε τι είδους κατεύθυνση, τι είδους βιβλία;

«Δεν σας κρύβω ότι θα ήθελα πολύ να μπορούσα να γράψω ποίηση ή μικρά  διηγήματα».

-Η τηλεοπτική εικόνα σας θεωρείτε ότι διευκόλυνε ή δυσχέραινε το συγγραφικό εγχείρημά σας;

«Ούτε το ένα ούτε το άλλο, νομίζω. Το βιβλίο έγινε από την καρδιά μου στην οποία δεν έχει εισχωρήσει η τηλεόραση».

 

 

Δείτε επίσης