Θα είναι, τη βραδιά των Οσκαρ,ανθυποψήφια με εκείνη της ταινίας του Γιώργου Λάνθιμου. Και για ακόμη μια φορά η Βάις αντιμετωπίζει το όλο πρότζεκτ εξαιρετικά σοβαρά και, με την ερμηνεία της, ξεχωρίζει.

Αλλωστε η πορεία της μόνο τυχαία δεν ήταν. Αγγλίδα, μαζί με τις σπουδές της συμμετείχε και ίδρυσε καλλιτεχνικές ομάδες, σηματοδοτώντας πολύ νωρίς τον δρόμο για την καριέρα της.

Αυτό επίσης δεν την εμπόδισε να ασχοληθεί και με το μόντελινγκ, λόγω φυσικού κάλλους. Προσόν, η “μυτούλα της”.

 

 

Το 2001 γνωρίστηκε και ερωτεύτηκε με τον Ντάρεν Αρονόφσκι, ο οποίος αποτέλεσε ένα είδος καλλιτεχνικού μέντορά της. ( βλ.Πηγή της ζωής ). Η συνύπαρξή τους βοήθησε και τους δύο αοφύ καθιερώθηκαν ο μεν ένας σαν εξαιρετικός σκηνοθέτης, η δε άλλη σαν μια πολλά υποσχόμενη ηθοποιός.

Η οποία δεν απέφυγε και τις κωμωδίες, όπως την πασίγνωστη “Μούμια”, στην οποία έδωσε αξιοσημείωτα δείγματα κωμικού ταλέντου. 

«Στον Εχθρό προ των πυλών» αγωνίζεται και ερωτεύεται παράφορα τον “Ρώσο” Τζουντ Λο σε έναν απελπισμένο έρωτα στην ισοπεδωμένη πόλη.

 

 

Ενώ η κορυφαία της στιγμή είναι ο «Επίμονος Κηπουρός», ρόλος που τής “δίνει” το Οσκαρ’ Β’ Γυναικείου Ρόλου και τη Χρυσή Σφαίρα. Εδώ η Βάις υποδύεται μια παθιασμένη ακτιβίστρια που κατεβαίνει στην Αφρική με τον πρέσβη σύζυγό της, με σκοπό να ξεσκεπάσει ύποπτα κυκλώματα και θανάσιμα παιχνίδια φαρμακοβιομηχανιών. Το βιβλίο βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του μετρ John LeCarre και τόσο αυτό, όσο και η ταινία είναι εξαιρετικά.

Η προσωπική της ζωή καθορίζεται ουσιαστικά από δύο άνδρες: τον πρώτο σύζυγό της Ντάρεν Αρονόφσκι και τον τον πλέον πρόσφατο “Τζέιμς Μποντ”, τον Ντάνιελ Κρεγκ ( αν και είναι εδώ μια δεκαετία μαζί ), που και από τους δύο, έχει ένα παιδί. Μια πολλή καλή περίπτωση ηθοποιού, χωρίς ιδίαιτερα σκάνδαλα, μένει να δούμε αν η Ρέιτσελ Βάις θα είναι η “Ευνοούμενη” τη βραδιά των Όσκαρ ( ελπίζοντας και στην ελληνική διάκριση φυσικά ).