Ηλικιωμένος, κάπως μισάνθρωπος, «βαρύς». Αλλά και, σαν γνήσιος Ιταλός, λάτρης του φαγητού και των ωραίων γυναικών.

Αυτός είναι ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο, ο βασικός ήρωας των αστυνομικών μυθιστορημάτων του Αντρέα Καμιλέρι, του ιταλού μετρ της γραφής. Εκπρόσωπος εκείνου του λογοτεχνικού είδους που ονομάστηκε μεσογειακό νουάρ, ο γεννημένος το 1925, ο Καμιλέρι έχει συγγράψει πληθώρα βιβλίων: «Η ηλικία της αβεβαιότητας», «Η φωνή του βιολιού», «Τα πορτοκάλια του Μονταλμπάνο», «Εκδρομή στο Τίνταρι», «Σκύλος από τερακότα», «Η υπομονή τής αράχνης», «Το νόμισμα του Ακράγαντα» κ.α. ( Συνολικά, στην Ελλάδα κυκλοφορούν πάνω από 40 μυθιστορήματά του ). Ενώ ο επιθεωρητής Μονταμλπάνο έγινε και επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά. Με αφορμή το ιταλικό δημοψήφισμα, ο Καμιλέρι παρουσιάζει την Ιταλία, μέσα από τα δικά του μάτια.

 

foto di fabrizio di giulio



Πώς είναι τα πράγματα σήμερα στην ιταλική κοινωνία; Τι σας λένε οι άνθρωποι με τους οποίους διασταυρώνεστε έξω στον δρόμο;

Ανήκω σε εκείνο το κομμάτι των Ιταλών που ατενίζουν με εμπιστοσύνη το μέλλον, παρ’ όλο που γνωρίζουν ότι προκειμένου τα πράγματα να μπουν ξανά σε μια τάξη, πρέπει να κάνουν πολλές θυσίες.

Προτιμάτε τη σημερινή Ιταλία ή εκείνη των παιδικών σας χρόνων, τις δεκαετίες του ’40 και του ’50;

Παναγία Παρθένα, τι ερώτηση! Προτιμώ την Ιταλία τού σήμερα. Τότε υπήρχε περισσότερος ενθουσιασμός στην υλική ανοικοδόμηση μιας νέας Ιταλίας από τα ερείπια που άφησε πίσω του ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, έναν πόλεμο τον οποίον η Ιταλία έχασε, αλλά και η δικτατορία που είχε προηγηθεί. Σήμερα, καλώς ή κακώς, η «ανοικοδόμηση» συνίσταται στην έξοδό μας από μια παραμόρφωση των δημοκρατικών αρχών που έχει επί χρόνια επικρατήσει.

Αν γράφατε ένα βιβλίο με θέμα την τρέχουσα οικονομική κατάσταση στην Ιταλία αλλά και την υπόλοιπη Ευρώπη, τι τίτλο θα του δίνατε;

Με συγχωρείτε, αλλά δεν είμαι ειδικός στα οικονομικά και η φαντασία δεν με βοηθάει. Αλλά αν θέλετε οπωσδήποτε έναν γενικό τίτλο, αυτός θα μπορούσε να είναι «Ημέρα κρίσης».

 

%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b5%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%b5%cf%81%ce%b9-1

 

Ολη αυτή η ασφυκτική πίεση που ασκείται στους λαούς πού πιστεύετε ότι μπορεί τελικά να οδηγήσει;

Να σας ρωτήσω κάτι εγώ: Αντιλαμβάνεστε ότι συμμετέχουμε στον πρώτο παγκόσμιας κλίμακας πόλεμο; Πρόκειται για πόλεμο που παρασύρει όχι μόνο τους απλούς ανθρώπους, αλλά και τους θεσμούς, τόσο τους φιλικούς δημοκρατικούς όσο και εκείνους που θεωρούμε εχθρικούς προς εμάς.

Σε αυτόν τον πόλεμο, όπως τον χαρακτηρίζετε, ποια είναι η θέση της Αριστεράς;

Δυστυχώς δεν υπάρχει από την Αριστερά η διατύπωση μιας καινούριας πρότασης. Είναι προφανές ότι η κρίση βρήκε την Αριστερά απροετοίμαστη. Ο πόλεμος κατά των αγορών δεν μπορεί παρά να είναι πόλεμος αντίστασης. Κι αυτό επειδή «κανονικά» ο πόλεμος θα μπορούσε να γίνει μόνο με κεφάλαια μεγαλύτερα από αυτά που κινούνται στις αγορές και οι οποίες τα χρησιμοποιούν για να μας πολεμούν.

Αν εσείς ήσασταν σήμερα 20-30 ετών θα κατεβαίνατε στους δρόμους για να διαμαρτυρηθείτε;

Αγαπητό μου παιδί, εγώ κατεβαίνω στο δρόμο ακόμη και σήμερα στα 90 μου χρόνια. Δεν αντιμετωπίζω τέτοιου είδους προβλήματα…

Δείτε επίσης