Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Η δημιουργός-θεατρική συγγραφέας Αντα Τσεσμελή έγραψε τους βραβευμένους θεατρικούς “Καθρέφτες”. Πέρυσι είδαμε την “γυναικεία εκδοχή”, με 3 γυναίκες στους ομώνυμους ρόλους. Σήμερα, στις 9.00 μ.μ., στο Βασιλικό Θέατρο τής Θεσσαλονίκης, θα δούμε τους..ανδρικούς Καθρέφτες. Προηγήθηκαν δύο χρόνια επιτυχημένων παραστάσεων για να έρθει η ώρα τού…sequel.

Τρεις άνδρες διαφορετικών ηλικιών εξετάζουν την εικόνα της ζωής τους στον δικό τους καθρέφτη και αναμετρώνται με αυτήν. Στους ρόλους ο Τάσος Χαλκιάς,  ο Νίκος Νικολάου και ο Φίλιππος Ζαρφειάδης, σε κείμενο του Δημήτρη Μποσκαϊνου. Ένα βαθιά ανθρώπινο και επίκαιρο έργο για την αλήθεια της ύπαρξης, μια προσεκτική, λυρική αλλά και δυναμική προσέγγιση στην ουσία της ζωής.

Η Αντα Τσεσμελή, μέσα από δικά της λόγια:

-Θέλησα να γράψω για όσα με περιβάλλουν. Τις ανθρώπινες σχέσεις τις καθορίζουμε εμείς. Η μοίρα συχνά στέλνει ανθρώπους δίπλα μας που καθορίζουν το ρου της ιστορίας μας. Εμείς τι κάνουμε;  Όταν η μοίρα καταντήσει να είναι μια δικαιολογία, μάς απαλλάσσει από το να πάρουμε μέτρα, μάς απαλλάσσει από την αναμέτρησή μας με τις απόλυτες αδυναμίες μας. Όταν εμείς αποφεύγουμε να «κοιτάξουμε» στον καθρέφτη, ο αντικατοπτρισμός μας συνεχώς παραμορφώνεται».

-Τη δεκαετία του ’80 οι εξελίξεις έτρεχαν και όλοι, με το κεφάλι ψηλά, κάλπαζαν να τις προλάβουν. Η Ζωή συνεχώς ηχούσε με κρεσέντο, ο κόσμος χαμογελούσε, κατέβαζαν τα παράθυρα των αυτοκινήτων τα αρσενικά στις πόλεις  και λέγανε κανα φαιδρό και σφύριζαν, δεν υπήρχαν κηφήνες, δεν το επέτρεπε το σύστημα.

-Σήμερα στις ίδιες πόλεις,  οι σκυφτοί ώμοι είναι σήμα κατατεθέν, τα παράθυρα στα φανάρια μένουν ερμητικά κλειστά γιατί στο κόκκινο όλοι παίρνουν το κινητό στο χέρι.

 

 

Η γραφή αρωγός σε κάθε προορισμό, η μνήμη πολλές φορές είναι υδαρής, ρευστή και παραποιεί σε βάθος χρόνου την πραγματική συνθήκη που βιώσαμε. Εκεί  λοιπόν αναλαμβάνει δράση η «φίλη» γραφή. Καταγράφει την πεμπτουσία της αίσθησης  που νιώθουμε.

-Είναι περιλάλητο πως όταν μεταφέρουμε δια του λόγου μια εμπειρία αυτή πλευροκοπείται από εξωτερικούς παράγοντες που επιδρούν επάνω μας εκείνη τη στιγμή. Τα όποια καλά χρόνια που μου απομένουν θα τα αφιερώσω λοιπόν στα ταξίδια και τη συγγραφή. Ναι, η γραφή είναι λυτρωτικό ταξίδι. Αυτή θα με οδηγήσει στην Ιθάκη μου.

-Με δυσαρεστεί η ηττοπάθεια. Η ζωή μάς χαρίζεται και υπάρχουν κάποιοι που τη χαραμίζουν. Κάθε φορά που συναναστρέφομαι με αδύναμους ανθρώπους, αισθάνομαι πως έχουν χάσει την οδήγηση της ζωής τους, προσπαθεί να σταθεί η στερεή σκέψη τους αλλά δεν τα καταφέρνει. Είθισται αυτοί οι άνθρωποι να πέφτουν στην αδράνεια. Ο ψίθυρος μιας έσω εντολής. Με ενοχλεί η αδράνεια, δεν βρίσκω τρόπο να τη δικαιολογήσω.

ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ ΙΙ – ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Κείμενα ανδρών |  Δημήτρης Π. Μποσκαΐνος
Κείμενα γυναικών | Άντα Τσεσμελή Edwards
Διανομή | Τάσος Χαλκιάς – Νίκος Νικολάου – Γιολάντα Μπαλαούρα – Άντα Τσεσμελή Edwards – Δέσποινα Γωνιάδου – Φίλιππος Ζαρφειάδης
Σκηνογραφία – Κοστούμια | Αθανάσιος Κολαλάς
Τεχνική επιμέλεια | Παναγιώτης Κουντουράς

 

 

Δείτε επίσης