Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

«Ήταν μια πραγματικότητα τόσο άγρια που όχι μόνο εγώ αλλά πολλοί συγγραφείς, έμπειροι, ώριμοι, γυρόφερναν εξ αποστάσεως, δεν τολμούσαν όμως να πάρουν την απόφαση και να χρησιμοποιήσουν όλο εκείνο το υλικό. Στην Κούβα γράφτηκαν εκείνα τα χρόνια ( σ.σ.γύρω στο 1970 ) πάρα πολλά βιβλία ασήμαντα, επιφανειακά, μέχρι και προπαγανδιστικά και επιδοκιμαστικά, τα οποία ξεχάστηκαν τελείως.

Αλλά, επιπλέον, η συγγραφή χρειάζεται ανάπαυση. Δεν είναι δημοσιογραφία. Η αμεσότητα πλήττει την τέχνη. Η τέχνη, όχι μόνο η συγγραφή, χρειάζεται χρόνο για να κατακαθίσει. Ο συγγραφέας χρειάζεται χρόνο και σχόλη για να μπορέσει να χειριστεί όλα αυτά τα θέματα σε βάθος και από απόσταση.

Αλλωστε, όπως σου είπα και πριν, ήταν δύσκολα χρόνια για τη δημιουργία. Πολλή λογοκρισία. Όποιος έγραφε ένα βιβλίο μετρίως επικριτικό, ή το οποίο θεωρούνταν επικριτικό ως προς την επανάσταση, μπορούσε να καταλήξει στα δικαστήρια ή τουλάχιστον να απομονωθεί. Και αντιμετώπιζε χοντρά προβλήματα, δεν ήταν αστείο.

 

 

pedrojg

 

Υπάρχουν πολυάριθμες περιπτώσεις συγγραφέων, δραματουργών, κινηματογραφιστών που υπέφεραν επειδή τόλμησαν να ασχοληθούν με θέματα ελαφρώς επικριτικά. Πολλοί έφυγαν οριστικά από την χώρα. Άλλους τους έστειλαν να δουλέψουν σε εργοστάσια για να τους αναγκάσουν να συγχρωτιστούν με το προλεταριάτο και να γιατρευτούν από την “αρρώστια” τους. 

Ένας διανοούμενος με κριτική σκέψη ήταν εχθρός. Ο κατάλογος αυτός είναι μακρύς. Και οδυνηρός.

Ο Φιντέλ σε μια συνάντηση με διανοούμενους, γύρω στα 1962, είχε πει: «με την επανάσταση, τα πάντα, κατά τής επανάστασης τίποτα». Και αμέσως εμφανίστηκαν αναρριχώμενοι οπορτουνιστές και αριβίστες δημόσιοι υπάλληλοι που όριζαν κατά βούληση ποιό έργο τέχνης ήταν «κατά» και ποιό «υπέρ». Υπήρχε πολύ μεγάλη σύγχυση, το θέμα ήταν πολύ λεπτό. Πλέον τα τελευταία χρόνια έχουν γραφτεί και έχουν συζητηθεί αρκετά όσα συνέβαιναν εκείνη την εποχή της παράλυσης και του φόβου».

( από το αυτοβιογραιφκό βιβλίο του Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες, «Διάλογος με τη σκιά μου», εκδόσεις Μεταίχμιο ). Σκληρός, ρεαλιστικός στα όρια του κυνισμού, σαρκαστικός και ωμός, “ο Μπουκόβσκι τής Καραϊβικής”, όπως έχει χαρακτηριστεί, έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Άλλα βιβλία του στα ελληνικά: «Η βρώμικη τριλογία της Αβάνας», «Ο έρωτας νοστάλγησε την Κούβα», «Ο βασιλιάς τής Αβάνας», «Στην καρδιά της Κούβας», «Η μελαγχολία των λιονταριών» ).

 

Δείτε επίσης