Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Ο τίτλος για το χθεσινό ντέρμπι προέρχεται από ένα τραγούδι μιας καλής κυρίας που έβγαινε πριν από καμιά δεκαετία σε trash εκπομπές, κάπως ως παραγνωρισμένη καλλιτέχνις της όπερας. Το νόημα τής -μάλλον ρητορικής ερώτησης, καθ’οτι όλοι γνωρίζουμε πού ακριβώς βρίσκονται οι δύο μεγάλοι κλασσικοί συνθέτες – ήταν ότι η ποιότητα και οι μεγάλοι σταρ έχουν χαθεί από τη μουσική, με αποτέλεσμα να αρκούμαστε πλέον σε υποκατάστατα.

Κάπως έτσι ήταν και η κατάσταση στο χθεσινό ντέρμπι μεταξύ των δύο κορυφαίων – σε τίτλους- ομάδων της Ελλάδας, του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού. Καταρχήν και μόνον το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός ουσιαστικά πήρε το πρωτάθλημα από τον Ιανουάριο, ταυτόχρονα ξεπουλώντας του μεγάλους σταρ του, είναι ενδεικτικό τής έλλειψης ανταγωνισμού στη διοργάνωση. Ο Παναθηναϊκός, από την πλευρά του, ήθελε τη νίκη για να μπει στα πλέι οφ…

Όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, τίποτε το σπουδαίο δε συνέβη. Ο Ολυμπιακός, για τον λόγο που αναφέραμε, εμφανίζει, εδώ και αρκετές αγωνιστικές “κάτι σαν ομάδα”, ένα συνονθύλευμα παικτών με ερυθρόλευκες φανέλες που συνήθως χάνουν και σπανιότερα κερδίζουν. Στο – κατ’ευφημισμόν καλούμενο- ντέρμπι των αιωνίων απλώς περιφερόταν ασκόπως.

 

 

Εάν ο Παναθηναϊκός ήταν πιο εύστοχος ή ο Καπίνο, ο τερματοφύλακας των Πειραιωτών λιγότερο ικανός, το σκορ μπορεί να άγγιζε και υψηλά -υπέρ του Παναθηναϊκού- επίπεδα. Αλλά αυτό δεν έγινε ενώ στο τέλος η ομάδα της Λεωφόρου έμοιαζε να βγάζει κι έναν ενδόμυχο φόβο, μην τυχόν και συμβεί το μοιραίο και χάσει τη νίκη. ( Αλλά πώς να συμβεί );

Οπότε, με τη δεδομένη εικόνα των ομάδων στον αγωνιστικό χώρο, αναπόφευκτα η μνήμη των -όχι και πολύ- μεγαλύτερων ανατρέχει τουλάχιστον στα τελευταία 15 χρόνια, όταν σπουδαίοι άσοι και από τις δύο ομάδες ξεδίπλωναν πλούσιο ποδοσφαιρικό ταλέντο στο χορτάρι, η αγωνιστικότητα και ασφαλώς τα κίνητρα ήταν υψηλότερα και -φυσικά- η εικόνα της αναμέτρησης, το πάθος, η αγωνία, οι φάσεις, ο ρυθμός, όλα τους πολύ ανώτερα απ’ότι είδαμε εχθές.

Με αποτέλεσμα, απολύτως λογικά, να νοσταλγήσουμε τον Τζιοβάνι, τον Κυριάκο, τον Χένρικσεν, τον Μέλμπεργκ και άλλους πολλούς.

Φυσικά, ένα τέτοιο ψιλοσουρεάλ ματς δεν θα μπορούσε να μην έχει και μια αντίστοιχη διαιτησία. Όχι ότι έγινε κάποιο κρίσιμο λάθος. Απλώς η φάση όπου δύο παίκτες του Παναθηναϊκού συγκρούστηκαν μεταξύ τους, με τους παίκτες του Ολυμπιακού να τους παρακολουθούν ευγενικά εξ αποστάσεως και ο διαιτητής σφύριξε φάουλ υπέρ του…Παναθηναϊκού, αποτέλεσε -αν μη τι άλλο- μια εύθυμη νότα.

Είχαμε και ημέρα Ελύτη προχθές: λογικό να υπάρχει μια εικόνα τρικυμίας στο χορτάρι… 

Δείτε επίσης