Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Ήταν μια περίοδος, η φετινή, που το τι διαδραματίστηκε στα νυχτερινά μαγαζιά σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και επαρχία, δεν ήταν λογικό να διαφέρει από τη γενικότερη κατάσταση στη χώρα. Παρότι λειτούργησαν συγκριτικά πολλές πίστες, οι τιμές ήταν φυσικό να είναι πεσμένες και ο κόσμος να διασκεδάζει προσπαθώντας να μην ξοδέψει και πολλά χρήματα, όπως τις παλιές “χρυσές” -για τη νύχτα- εποχές.

Με δυό λόγια, απουσίασαν -τουλάχιστον από την πλειονότητα- οι πολλές πολλές φανφάρες και οι εντυπωσιακές επιδείξεις πλούτου και ευημερίας. Πιο λίγα λουλούδια, πιο λίγα πιάτα και ασφαλώς πιο λίγα ποτά αφού ο κόσμος επιχειρούσε να περάσει τη νύχτα πίνοντας όσο γίνεται λιγότερο ( επίσης πιο λίγες “φωτιές”, για τους γνώστες κ.λπ. ).

Ετσι, οι λογαριασμοί που οι πελάτες έκαναν, κινήθηκαν περίπου στο 1/4 άλλων ( π.χ. αντί 2000 ευρώ, 500 ευρώ ).

Υπήρξαν φυσικά και εξαιρέσεις. π.χ. sold out ήταν σχεδόν παντού στην Ελλάδα και οι εμφανίσεις του Βασίλη Καρρά για τα 40 χρόνια τής καριέρας του. Αναμενόμενο γιατί και το όνομα του Καρρά έχει ειδικό βάρος στη νύχτα αλλά επρόκειτο και για κάτι σαν tribute στον ευρείας αποδοχής λαϊκό καλλιτέχνη.

Μεγάλα καλλιτεχνικά ονόματα, όπως αυτό τής Αννας Βίσση,που επί χρόνια δεν κινήθηκαν δραστήρια δισκογραφικά, επηρεάστηκαν και στις…αποδόσεις τους στις πίστες. Δεν ήταν αντίστοιχες της βαρύτητάς τους.

Κάποια ονόματα που είχαν απουσιάσει καιρό, θεώρησαν ότι η εποχή ήταν καλή για επιστροφή, όπως ο Ζαφείρης Μελάς ή ο Τόνι Σφήνος κ.α.

Η σχετική πενία…τέχνας κατεργάζεται, ως κ τούτου, οι ιδιοκτήτες προσπάθησαν να “γεμίσουν” τις πίστες λίγο περισσότερο με μπαλέτα, δίνοντας βάση στο σόου, στην εικόνα κ.λπ.

Αλλά εις μάτην. Αφού πέραν όλων των άλλων, έτσι όπως είναι η γενικότερη ατμόσφαιρα, ο κόσμος δεν το πολυδιασκεδάζει. Ναι μεν, τραγουδά, χορεύει, αλλά σηκώνεται πιο δύσκολα να κουνήσει λάγνα το σώμα του. 

Οπότε και τα μεγάλα ονόματα λειτούργησαν ελαφρώς αφαιμακτικά, ποντάροντας σε συνεργασίες με νέους καλλιτέχνες, όχι τόσο γνωστούς αλλά κεφάτους και με όρεξη. 

Ου γαρ έρχεται μόνον…

 

 

 

 

 

Δείτε επίσης