Eνας πατέρας και ένας γιός ξεκινούν ένα ταξίδι 3000 χλμ. εντός της αμερικανικής ενδοχώρας. Εχει προηγηθεί μια δεκαετία σιωπής μεταξύ τους, καθώς ο γιός, στέλεχος δισκογραφικής, τρομερό μουσικό αυτί αλλά κάπως αναποτελεσματικός, κάπως καλλιτέχνης, θεωρεί ότι ο πατέρας του είχε -επί της ουσίας- εγκαταλείψει την οικογένειά του, παρασυρμένος από το πάθος του για τις γυναίκες και τη φωτογραφία, όντας διάσημος φωτογράφος.

 

 

Αλλά ο πατέρας ( τον οποίον υποδύεται ένας έξοχος Ed Harris ) αργοπεθαίνει. Του απομένουν μήνες, μέρες ζωής. Και το ταξίδι αυτό, με σκοπό να εμφανίσει κάποια φιλμ Kodak που έχει στη διάθεσή του με μια συγκεκριμένη παλιά τεχνική ( Kodachrome που είναι και ο τίτλος της ταινίας, στα ελληνικά «Ζωή σε φιλμ» ) την οποία μόνον ένας -που και αυτός “κλείνει”-  έχει απομείνει στην χώρα και ακόμη την χρησιμοποιεί, αποτελεί την ευκαιρία τους για συμφιλίωση.

 

 

Η ταινία διεγείρει διάφορα συναισθήματα του θεατή, χωρίς να γίνεται ποτέ φτηνό μελό. Και δείχνει το πώς σε μια σχέση δύο ανθρώπων, εν προκειμένου πατέρα και γιού, ο καθένας μπορεί να έχει τη δική του οπτική γωνία για αυτήν. Αφού ο πατέρας ναι μεν παραδέχεται ότι δεν υπήρξε καλός πατέρας αλλά από την άλλη ομολογεί ότι αγαπούσε τον γιό του, με έναν προσωπικό, εγωϊστικό τρόπο, έστω κι αν δεν ήταν σχεδόν ποτέ στο πλάι του.

Ενα road movie με επίκεντρο την πατρική αγάπη και τις ανθρώπινες σχέσεις, η «Ζωή σε φιλμ» εισέρχεται στο μυαλό και την καρδιά, ξυπνώντας στον καθένα τα δικά του “κενά”, υπενθυμίζοντάς του τις δικές του εσωτερικές “τρύπες”.

 

 

Κι έχει κι ένα συγκινητικό τέλος, αφού μετά τον -αναμενόμενο- θάνατο του πατέρα, ο γιός βλέπει τα φιλμ που εκείνος έσπευσε να προλάβει να εμφανίσει και ανακαλύπτει ότι όλα τους ήταν γεμάτα φωτό δικές του, χωρίς ο ίδιος να τον γνωρίζει. Ο πατέρας φωτογράφιζε τον μικρό γιό του κρυφά και υπόγεια – όπως ακριβώς ήταν και ο τρόπος που τον αγαπούσε.

 

 

 

Δείτε επίσης