Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Τελικά, φαίνεται ότι -τουλάχιστον στο ποδόσφαιρο- η Εθνική ομάδα τον θέλει τον Γερμανό της! Με το 0-0 μέσα στη Βοσνία κατόρθωσε να βρεθεί σε θέση ευνοϊκή για πρόκριση και το μέλλον φαντάζει ευοίωνο. Μετά από μια διετία παλινδρομήσεων, φαίνεται τελικά ότι στο πρόσωπο του 52χρονου Γερμανού η Εθνική Ομάδα βρήκε τον κατάλληλο τιμονιέρη της για να πορευτεί στα βαθιά ύδατα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και να διεκδικήσει και πάλι διακρίσεις ανάλογες με αυτές που μάς είχε χαρίσει τα προηγούμενα -πάνω από – 10 χρόνια.

Σίγουρα υπάρχουν ειδικοί που θα αναφερθούν σε επιλογές παικτών, συστήματα, τακτικές και διάφορα άλλα εξειδικευμένα αναλυτικά στοιχεία, ικανά να εξηγήσουν την επιτυχημένη πορεία της συγκεκριμένης εθνικής μας ομάδας. Ωστόσο τα πράγματα είναι, ως συνήθως, πιο απλά.

Πρώτα απ’όλα ήταν απολύτως λογικό μετά από μια δεκαετία ανέλπιστης σταθερότητας και επιτυχιών να υπάρξει μια κάποια πτώση. Είναι κάτι που συμβαίνει σε όλες τις ομάδες, είτε μεγάλου βεληνεκούς είτε μικρότερου. Εχει συμβεί στη Βραζιλία, στη Γερμανία, στην Αργεντινή, στην Ολλανδία και σε μια σειρά άλλων ομάδων. Αλίμονον αν όλα έβαιναν σταθερά, χωρίς καμία αλλαγή τον ποδοσφαιρικό χάρτη. Δεν θα υπήρχαν εκπλήξεις, δεν θα υπήρχε ενδιαφέρον, δεν θα υπήρχε η διάθεση των φιλάθλων για να σχολιάσουν, να προβλέψουν κ.λπ. “Τα πάνω και τα κάτω” δεν είναι κάτι καινοφανές.

 

 

Όμως εκείνο που επανεμφανίστηκε δριμύ και μας γεμίζει αισιοδοξία όλους, είναι το πάθος και η ομοψυχία που οι παίκτες της εθνικής ομάδας βγάζουν μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Τρέχουν, ματώνουν, πηγαίνουν πρώτοι στην μπάλα, δεν ανέχονται κανέναν αντίπαλο να τους νικήσει σε προσωπική μονομαχία. Η απόκρουση του Καρνέζη στο τέλος του ματς, ήταν μια τέτοια-ηρωική-απόκρουση.

Είναι το “πνεύμα Ρεχάγκελ” ( που συνέχισε επιτυχημένα ο συντηρητικός Σάντος ). Αγωνιζόμαστε μέχρι τελικής πτώσεως με τον όποιον αντίπαλο, κοιτάζουμε τη μισή ευκαιρία να την κάνουμε “γκολ” και το αποτέλεσμα είναι το μόνο που μας ενδιαφέρει. Και συνήθως το παίρνουμε.

Ενδέχεται αυτή την περίοδο για πολλούς, και διαφόρους λόγους, η Γερμανία να μην είναι η πιο συμπαθητική χώρα του πλανήτη αλλά το γερμανικό αγωνιστικό πνεύμα που είχε προσδώσει στην εθνική μας ο -πολύ μεγάλος- Οτο Ρεχάγκελ, και επανήλθε επί Σκίμπε, σίγουρα είναι αυτό που μας ταιριάζει και μας προσδίδει αγωνιστική ταυτότητα νικητή. 

Δείτε επίσης