Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

To σύμπαν του ζοφερό, γεμάτο ραδιενεργή σκόνη. Αδεια, παρηκμασμένα κτίρια, ο πλανήτης σε αποσύνθεση και άνθρωποι που μεταναστεύουν σε άλλους πλανήτες. Πίσω μένουν μόνον όσοι αδυνατούν να ξεφύγουν από την ασφυκτική θηλιά της κατάρρευσης.

Ρομπότ, ανδροειδή, κυνηγοί επικηρυγμένων περιφέρονται στη Γη, χωρίς να γνωρίζουν και οι ίδιοι το ‘γιατί’, αμφιβάλλοντας κάθε στιγμή και την πραγματική τους ταυτότητα. Και αλληλοεξοντώμενοι, επιβιώνουν.

Αυτό ήταν το πλαίσιο του πιο διάσημου βιβλίου ενός διάσημου συγγραφέα που, όπως πολλοί του είδους του, γνώρισε τη δόξα μετά θάνατον.

 

 

Είναι το σύμπαν του Blade Runner, μιας ταινίας που έγραψε κινηματογραφική ιστορία πριν από 3,5 δεκαετίες, παρότι δεν στάθηκε ιδιαίτερα πιστή στα νοήματα του βιβλίου ( “”Do androids dream of electric sheep?” – “Το ηλεκτρικό πρόβατο” ) ούτε κατόρθωσε να διεισδύσει στο βάθος σκέψης του Ντικ.

Εν τούτοις, καταγράφηκε σαν ένα έξοχο δείγμα sci-fi ταινίας ( με πρωταγωνιστή τον Χάρισον Φορντ ) ενώ πολύ σύντομα, το φθινόπωρο του 2017 αναμένεται η συνέχειά της στις αίθουσες.

«Δεν είμαι ήρεμος» δήλωνε για τον εαυτό του ο Φίλιπ Ντικ. «Μεγάλωσα στο Μπέρκλεϊ κι απο κει κληρονόμησα την κοινωνική συνείδηση που απλώθηκε σ’αυτή τη χώρα τη δεκαετία του ’60. Όλοι στο Μπέρκλεϊ θυμώνουν με το παραμικρό.

Κάποτε θύμωνα με τους πράκτορες του FBI που με επισκέπτονταν κάθε εβδομάδα και θύμωνα και με τους φίλους μου που ήταν μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Με πέταξαν έξω από το μοναδικό συνέδριο του ΚΚ-ΗΠΑ που παρακολούθησα γιατί σηκώθηκα και σθεναρά ( δηλ. θυμωμένα..) διαφώνησα με όσα έλεγαν». 

 

 

Αντιτιθέμενος σε κάθε μορφή εξουσίας και ανθρώπινης καταπίεσης, ταυτόχρονα γράφοντας ασταμάτητα, ο -γεννημένος τον Δεκέμβριο του ’28-  Φίλιπ Ντικ έζησε μια ζωή γεμάτη στερήσεις και δυσκολίες που, σε μεγάλο βαθμό, πήγαζαν από την άρνησή του να συμβιβαστεί με διάφορες καταστάσεις. Και πάνω που, πλησιάζοντας τα 50, αναγνωρίστηκε και άρχισε να ζει μια σχετικά καλή ζωή, πέθανε, τον Μάρτιο του 1982, στα 53του χρόνια.

Η μετά θάνατον αναγνώριση ήταν καταιγιστική. Τα βιβλία του έγιναν ταινίες από το Χόλιγουντ ( Blade Runner, Minority Report, Total Recall κ.α.) ενώ και η βασισμένη στο ομώυνμο βιβλίο του σειρά “The man on the high castle – O άνθρωπος στο ψηλό κάστρο” προβλήθηκε πρόσφατα με μεγάλη επιτυχία στην τηλεόραση. 

 

 

Aν κάτι έμεινε από τον σπουδαίο αυτόν συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας ήταν το οξύ πνεύμα του, η απέραντη ευαισθησία και κατανόηση απέναντι στον συνάνθρωπό του αλλά και μια διαρκής κατάσταση αμφιβολίας, σχετικά με το ποιό είναι το πραγματικό νόημα των πραγμάτων που βλέπουμε και του κόσμου που ζούμε.

Βαθιά ουμανιστική φύση, ο Φίλιπ Ντικ, σε όποιον γαλαξία ή αστεροειδή τώρα βρίσκεται, μπορεί -εν τέλει- να χαμογελά δικαιωμένος.

Δείτε επίσης