Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Ενα ποίημα για την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, από το συλλογικό τεύχος του «New Yorker», που κυκλοφόρησε λίγο μετά το χτύπημα στους Πύργους

Προσπάθησε να δοξάσεις τον ακρωτηριασμένο κόσμο

Προσπάθησε να δοξάσεις τον ακρωτηριασμένο

κόσμο.

Θυμήσου τις μακρές ημέρες του Ιουνίου

και τις άγριες φράουλες, τις σταγόνες του

κρασιού, την πάχνη.

Τις τσουκνίδες που μεθοδικά επικαλύπτουν

τα εγκαταλειμμένα υποστατικά των

εξορισμένων.

Πρέπει να δοξάσεις τον ακρωτηριασμένο κόσμο.

Είδες τις καλαίσθητες θαλαμηγούς και τα πλοία

ένα από αυτά είχε ένα μακρύ ταξίδι μπροστά του

ενώ η αμνησία της άλμης περίμενε τα άλλα.

Είδες τους πρόσφυγες να κατευθύνονται

στο πουθενά

άκουσες τους εκτελεστές να τραγουδούν

χαρούμενα.

Θυμήσου τις στιγμές που ήμασταν μαζί

σε ένα λευκό δωμάτιο, με την κουρτίνα

να τρεμοπαίζει

Γύρισε με τη σκέψη σου στο κοντσέρτο όπου

η μουσική έλαμπε.

Μάζευες βελανίδια στο πάρκο το φθινόπωρο

και φύλλα που στροβιλίζονταν πάνω από

τις ουλές της Γης.

Δόξασε τον ακρωτηριασμένο κόσμο

και το γκρι φτερό που έχασε μια κίχλη

και το απαλό φως που απομακρύνεται και

χάνεται

και επιστρέφει.

Ανταμ Ζαγκαγιέβσκι

«Αυτό το ποίημα επελέγη από το περιοδικό “New Yorker” για μια ειδική έκδοσή του που καλούνταν “Black New Yorker” και ήταν αφιερωμένη στην 11η Σεπτεμβρίου» λέει ο ποιητής. «Το επέλεξαν επειδή “προτείνει” έναν τρόπο να συνεχίσεις να ζεις έπειτα από μια τραγωδία. Ο κόσμος ακρωτηριάστηκε, αλλά εμείς όχι. Υπάρχει κάτι μέσα μας, ίσως αθάνατο, που μπορεί να υμνεί τον κόσμο, παρ’ όλο που η κατάσταση του κόσμου έχει πλέον οριστικά αλλάξει…».

 

 

Δεύτερο ποίημα: αυτό από τον Οσάμα Μπιν Λάντεν. Το απάγγειλε ο Οσάμα στον γάμο του μεγαλύτερου γιου του, τον Ιανουάριο του 2001, λίγο καιρό μετά την επίθεση στο αμερικανικό αντιτορπιλικό «U.S.S.Cole»:

«Ενα αντιτορπιλικό, ακόμη κι ο γενναίος θα το φοβόταν,

Στο λιμάνι και στ’ ανοιχτά προκαλεί τον τρόμο,

Σκίζει τα κύματα με έπαρση, αλαζονεία και ψεύτικη ισχύ,

Στην καταστροφή του προχωρεί αργά, τυλιγμένο σε μια πελώρια ψευδαίσθηση,

Μια βάρκα είναι που το περιμένει, με τα κύματα να τη χαϊδεύουν».

 

Δείτε επίσης