Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Υπήρξε μια προσωπικότητα ξεχωριστή, η οποία ακόμη και στους καιρούς μας συνεχίζει να κάνει αίσθηση με τις απόψεις και τον βίο που έζησε. Κι όλα αυτά, παρά το ότι πέθανε νέος, στα 44 χρόνια του. Ο Χένρι Ντέιβιντ Θόροου γεννήθηκε το 1817 και στη διάρκεια του σύντομου βίου του δίδαξε πώς είναι να ζει κανείς, με τον τρόπο που σκέφτεται και πιστεύει.

Ικανότατος με τα χέρια του, περίφημος στα γραπτά του, πρωτότυπος στη σκέψη του, ασυμβίβαστος στις αρχές του ( πέρασε δύο νύχτες στη φυλακή επειδή αρνούνταν να πληρώσει έναν φόρο που θεωρούσε άδικο και τον οποίον τελικά πλήρωσαν οι φίλοι του ), θαυμαστής της φυσικής ομορφιάς που αντίκριζε γύρω του, χανόταν με τις μέρες σε μακρινούς περιπάτους και εξερευνήσεις, παρατηρώντας και καταγράφοντας τοποθεσίες, είδη ζώων και φυτών κ.α.

Το 1845 έχτισε δίπλα στη λίμνη Γουόλντεν την καλύβα του ενώ το ομώνυμο έργο του ( Walden ) θεωρείται πως είναι και αυτό που τον καθιέρωσε ως συγγραφέα. Γράφει σχετικά ο ίδιος: «Υπήρχαν εποχές που δεν άντεχα να θυσιάσω την ομορφιά της στιγμής για την όποια εργασία του μυαλού ή του χεριού.

 

 

Μερικές φορές κι έχοντας τελειώσει το μπάνιο μου, το καλοκαιρινό πρωινό, καθόμουν στο κατώφλι της πόρτας και από την ανατολή ως το σούρουπο, βυθισμένος σε ρέμβη ανάμεσα στα πεύκα και στις αγριοκαρυδιές σε πλήρη ακινησία και μοναξιά, καθώς τα πουλιά κελαηδούσαν ή πετάριζαν αθόρυβα, μέσα κι έξω από το σπίτι κι ώσπου ο ήλιος να βυθιστεί στο παράθυρό μου στα δυτικά ή ο θόρυβος μιας περαστικής άμαξας από την μακρινή λεωφόρο να μου θυμίσει το πέρασμα της ώρας».

Ενώ ο φίλος του Ρ.Γ. Έμερσον τον σκιαγράφησε κάπως έτσι: «Με τις αυστηρές του συνήθειες και τις λίγες του επιθυμίες, τις δεξιότητές του στην ξυλογλυπτική και το κοφτερό μυαλό του στην αριθμητική, ήταν άξιος να επιβιώσει σε οποιαδήποτε γωνιά της γης. Χρειαζόταν τον λιγότερο χρόνο από οποιονδήποτε άλλον για να εκπληρώσει τις επιθυμίες του, όντας παράλληλα ασφαλής.

Ερημίτης και στωικός καθώς ήταν, έδειχνε ανεκτικότητα και ανεμελιά στις παρέες του με τα παιδιά, τα οποία υπεραγαπούσε και διασκέδαζε με διάφορα ανέκδοτα για τους αγρούς και τα ποτάμια».

Κανείς δεν γνωρίζει αν ο Θόροου θα μπορούσε να είναι ένας άνθρωπος της εποχής μας – εδώ, καλά-καλά, δεν ήταν της δικής του, δύο αιώνες πριν…

 

 

Σίγουρα πάντως η βιοθεωρία του και η λατρεία του για τη φύση κι έναν βίο πέρα από κοινωνικές συμβάσεις, μαζί με τη συνέπειά του και την ικανότητα, μέσω της γραφής του, να μεταδίδει τις πεποιθήσεις και την αγάπη του για τον πλανήτη και τους ανθρώπους σε όποιον αποφάσιζε να τον μελετήσει, τον καθιστούν μια προσωπικότητα εντελώς ξεχωριστή, που, ακόμη και σήμερα, εμπνέει με τη μοναδικότητά της.

( περισσότερα για τη ζωή και το έργο του Χ.Ντ.Θόροου στο τεύχος 174, απρίλιος-ιούνιος 1917, του λογοτεχνικού περιοδικού Οδός Πανός, το οποίο του αφιερώνει το εξώφυλλό του αλλά και πολλές σελίδες του με σπάνιες στιγμές τής, τόσο διαφορετικής από την πλειονότητα, ζωής του. Αξίζει να το αποκτήσετε ). 

Δείτε επίσης