Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

του: Γουίλιαμ Μάλινσον, πρώην βρετανού διπλωμάτη, καθηγητή Πολιτικών Ιδεών και Θεσμών στο πανεπιστήμιο Guglielmo Marconi.

Το όλο buzz που γίνεται στις ΗΠΑ με αφορμή την αμφισβήτηση εκλογής του Τραμπ λόγω συνεργασίας των Wikileaks με τη Ρωσία ( σενάριο βασισμένο σε πληροφορίες τής CIA…), έφερε πάλι στην επικαιρότητα το όνομα του Τζούλιαν Ασάνζ. Ο Γουίλιαμ Μάλινσον γράφει σχετικά με μια προσωπικότητα που απασχολεί τον κόσμο εδώ και χρόνια, έχει γίνει πρωτοσέλιδο στα media όλου του κόσμου, χολιγουντιανό φιλμ κ.ο.κ., με τον θρύλο να εξακολουθεί να τον τυλίγει.

 

 

Οι δικαστικές αρχές τής Σουηδίας και της Βρετανίας θα ακολουθήσουν τελικά τη συμβουλή των Ηνωμένων Εθνών και θα απελευθερώσουν τον Τζούλιαν Ασάνζ ή θα συνεχίσουν να υποκύπτουν στη θέληση των ΗΠΑ;

Ο Ασάνζ, ένα πραγματικό παλικάρι, κατηγορείται για ένα έγκλημα που οπωσδήποτε δεν διέπραξε και έχει ξεπεράσει ακόμη και τον Αμερικανό πληροφοριοδότη στην υπόθεση των Pentagon Papers, τον Ντάνιελ Ελσμπεργκ. Ως πρώην διπλωμάτης, ομολογώ ότι υπάρχουν κάποια πράγματα που θα ήθελα να επισημάνω:

Αποτελεί ατυχές γεγονός, το ότι το 2002, το Wikileaks δεν υπήρχε ώστε να εκθέσει το δίκτυο των κυβερνητικών ψεμάτων για τα όπλα μαζικής καταστροφής και να αποτρέψει τον πόλεμο στο Ιράκ.

 

 

Η κρατική εχεμύθεια αποτελεί συχνά μια κάλυψη για παρανομίες, και γι’αυτό, είναι καλό να εκτίθεται στο κοινό. Παρ’ότι ο Χάρολντ Νίκολσον έγραψε ότι αν και οι διαπραγματεύσεις θα πρέπει να παραμένουν ιδιωτικές, η πολιτική όχι, στις μέρες μας, υπερβολικά πολλή πολιτική παραμένει μυστική, συχνά με ύποπτο τρόπο.

-Η μαζική εξάπλωση του internet σε ευαίσθητα κυβερνητικά θέματα, όχι μόνον έχει επηρεάσει το να σκεφθείς τι γράφει κάποιος, αλλά έχει καταστήσει αδύναμη την ασφάλεια. Η εμμονή με deadlines ( συνήθως ανύπαρκτες ), η έξτρα χαρτοδουλειά και η υπερφόρτωση πληροφορίας έχουν δημιουργήσει σύγχυση.

-Χωρίς την μη ελεγχόμενη “ηλεκτρονικότητα” των σχέσεων μεταξύ κρατών, αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να είχε συμβεί. Οι γραμματείς μας δεν χρησιμοποιούν καν ηλεκτρονικές γραφομηχανές, παρά μόνον κομπιούτερ. Συνεπώς ίσως να έχουμε μια επιστροφή στην παράδοση, πετώντας όλα αυτά τα τεχνολογικά σκουπίδια που έχουν οδηγήσει σε λοβοτομή τα μυαλά τόσων πολλών ανθρώπων.

 

 

-Πολλά από όσα έχουν αποκαλυφθεί είναι αξιοσημείωτα όμοια με όσα διαβάζω σε ντοκουμέντα 30 ετών. Η μόνη ουσιαστική διαφορά είναι η χαμηλότερη ποιότητα της χρήσης της αγγλικής γλώσσας…Ειλικρινά με παραξενεύει όλη αυτή η “βαβούρα”.

Υπάρχει τεράστια υποκρισία στην καμπάνια κατά του Ασάνζ, από τη στιγμή που οι κυβερνήσεις, ειδικά η Βρετανική και η Αμερικανική, διαρρέουν ντοκουμέντα συχνά παράνομα, για δικούς τους σκοπούς. Η περισσότερη πληροφόρηση σε κάθε περίπτωση βασίζεται  σε διαρροές στα media σε πολύ μεγάλο βαθμό ( πρόκειται για μια τεμπέλικη δουλειά! )

-Η παρανοϊκή Οργουελιανή παρακολούθηση την οποία υφιστάμεθα στις μέρες μας, τώρα απλώς γυρίζει μπούμεραγκ: κανονικοί άνθρωποι μπορούν τώρα να βάλουν αυτά τα τερατώδη και ανεξέλεγκτα control freaks υπό παρακολούθηση. Όπως έχει πει κι ο Ελσμπεργκ, αυτοί αποτελούν κίνδυνο για την κοινωνία.

Οι υστερικές δηλώσεις για τον Ασάνζ από αμόρφωτους ανθρώπους, όπως η Σάρα Πέιλιν, μεγιστοποιούν την αντίθεση με τη δική του ήρεμη, συγκεντρωμένη και ήπια στάση.

 

 

-Όσο για τις κατηγορίες ότι τα Wikileaks έβαλαν σε κίνδυνο ζωές πρακτόρων, μόνον ένας απολύτως ηλίθιος θα έβαζε το όνομα ενός πράκτορα σε ένα ντοκουμέντο χαρακτηρισμένο ως top secret! Αν κάτι τέτοιο έχει συμβεί, τότε κάποιοι διπλωμάτες πρέπει να απολυθούν.

Εν τέλει, οι πληροφορίες άφησαν τους πολιτικούς να κυλιούνται στη δική τους λάσπη. Επιπρόσθετα, ένα κάποτε υπερήφανο σουηδικό κράτος έδειξε ένα άλλο πρόσωπο. Αφού δύο γκρούπις προσέφεραν ευχαρίστηση στον Ασάνζ, συνέχισαν να τον βλέπουν παρά τα όσα υποτίθεται είχαν συμβεί. Και παρά το ότι παρέμεινε στη Σουηδία για αρκετές εβδομάδες, δεν κατηγορήθηκε από κανέναν!

Ισως λοιπόν, το πορτρετο τής Λίσμπετ Σαλάντερ, ηρωίδας της τριλογίας “Το κορίτσι με το τατουάζ” του Στιγκ Λάρσον, να είναι αληθινό. Το γεγονός ότι ο Ασάνζ το αντιγράφει καλά, δείχνει κότσια. Όσο περισσότερο του επιτίθενται, τόσο μικρότεροι μοιάζουν οι υπονομευτές του.

Σ’ευχαριστούμε Τζούλιαν που μάς δείχνεις πώς είναι οι πραγματικοί άνδρες!

 

Δείτε επίσης