Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Συγγραφέας, αρθρογράφος, ένας μύστης της ποπ κουλτούρας αλλά στην πιο…dark εκδοχή της, ο Περικλής Μποζινάκης μας ξεναγεί στο σκοτεινό του σύμπαν…

-Το νέο σου βιβλίο που κυκλοφόρησε τιτλοφορείται “Σελίδες από το Πουθενά – Δοκίμια και Αφηγήσεις”. Τι είδους δοκίμια και τι είδους αφηγήσεις;

«Σκέψεις και περιγραφές αισθημάτων και ιδεών. Ουσιαστικά πρόκειται για ‘καμουφλαρισμένα’ διηγήματα. Δοκίμια με μυθοπλαστική υφή, ή ιστορίες που χρησιμοποιούν ως πρόσχημα τα θεωρητικά κείμενα. Μερικά διαβάζονται αμιγώς σαν ιστορίες με έναυσμα προσωπικές μνήμες και εντυπώσεις.

Έτσι κι αλλιώς μυθοπλασία είναι όλα, ακόμη και όταν αναφέρονται σε πραγματικά γεγονότα ή αναλύουν έργα τέχνης και υπαρκτές κοινωνικο-πολιτικές συνθήκες.

Για μένα, και ένα πολιτικό σχόλιο αποτελεί λογοτεχνία’. Είναι το μόνο βιβλίο μου που κυκλοφορεί και το κείμενό του δεν διαθέτει φανταστικούς χαρακτήρες και πλοκή. Εκτός αν θεωρήσουμε πλοκή την διήγηση συμβάντων και αναμνήσεων, όπως και τις σκέψεις γύρω από τη λογοτεχνία και τη σύγχρονη ‘πραγματικότητα’. Όλα τα προηγούμενα που έχουν εκδοθεί είναι συλλογές διηγημάτων και μυθιστορήματα».

-Μπάλαρντ, Μπόρχες, Κρόνενμπεργκ, Κάφκα. Αλλες επιρροές; Πού εντοπίζεται η γοητεία τους;

«Εντάξει, η γοητεία τους σε προσωπικό επίπεδο είναι ότι διατυπώνουν πράγματα με τέτοιο τρόπο που νοιώθω να ‘ξεκλειδώνουν’ κάποιες αλήθειες μέσα μου. Γενικότερα μου αρέσουν οι δημιουργοί που ανατρέπουν την επιφανειακή αντίληψη περί ‘πραγματικότητας’.

Άνθρωποι των οποίων η φιλοσοφία συναντιέται με τη δική μου, και μοιραία την συν-διαμορφώνει μαζί με τις προσλαμβάνουσες και τις πρώιμες εμπειρίες και σκέψεις μου – όπως όλων μας. Δεν είναι μόνο αυτοί, απλά οι συγκεκριμένοι σου ήρθαν στο μυαλό τώρα.

Αγαπημένοι και σημαντικότατοι είναι επίσης ο Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, ο Γουίλιαμ Μπάροουζ, ο Χέρμαν Μέλβιλ, ο Μαρκ Τουαίην, ο Φίλιπ Κ Ντικ και από σκηνοθέτες, εκτός από τον Κρόνενμπεργκ και τον Πολάνσκι, ο Κιούμπρικ οι αδελφοί Κοέν και αρκετοί άλλοι. Σίγουρα δεν τους αναφέρω όλους, καθαρά λόγω χώρου».

 

 

-Κορυφαίες στιγμές σύνδεσης κινηματογράφου και λογοτεχνίας; “Ιδανική” μεταφορά λογοτεχνικού έργου στη μεγάλη οθόνη;

«Τι να σου πω, δεν με έχει απασχολήσει ιδιαίτερα. Πάντα προτιμούσα να μη λαμβάνω υπόψη μου αν η ταινία που βλέπω βασίζεται σε κάποιο λογοτεχνικό έργο ή όχι. Συνήθως οι ενδιαφέρουσες και σπουδαίες μεταφορές βασίζονται πολύ χαλαρά στην πλοκή του πρωτότυπου. Και καλά κάνουν. Στη ροή των εικόνων μετράει η ουσία, και όχι η συνήθως μάταιη προσπάθεια πιστότητας και ‘απομίμησης’ του γραπτού λόγου».

-Οι μέρες που ζούμε, με την απληστία των ελίτ και την χαμστεροειδή κίνηση των μαζών, σε ποιά σημεία, βιβλία, φιλμ, μουσικές, του προσωπικού σου σύμπαντος σε παραπέμπουν;

«Σε πολλά, αλλά κυρίως στα μυθιστορήματα του Φραντς Κάφκα – σε συμβολικό και ουσιαστικό επίπεδο. Αλλά αυτό θα συμβαίνει πάντοτε, και για όποιον έχει διαβάσει πολύ τον συγκεκριμένο συγγραφέα».

-Θα χαρακτήριζες το σύμπαν σου “σκοτεινό”; Ή πρόκειται για έναν απλουστευτικό χαρακτηρισμό;

«Σίγουρα. Η αισθητική όλων των ιστοριών μου με διευκολύνει να διατυπώνω ‘μεταφορές’ για αισθήματα και ιδέες, και πιθανώς για εκδοχές σε ερωτήματα όπως: ‘τι θα γινόταν, αν…’ Αυτό αναγκαστικά γίνεται μόνο μέσω του παράδοξου, του απίθανου – αλλά όχι ‘αδύνατου’. Και το παράδοξο είναι πάντα σκοτεινό».

 

 

-10 βιβλία και 10 φιλμ, all time classic που ξεχωρίζεις?

«Σε αυστηρώς χρονολογική σειρά:

Βιβλία:

ΑΜΛΕΤ – William Shakespeare

TALES OF THE GROTESQUE AND ARABESQUE – Edgar Allan Poe

MOBY DICK – Herman Melville

HUCKLEBERRY FINN – Mark Twain

Η ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ Δρα ΤΖΕΚΥΛ ΚΑΙ ΤΟΥ Κου ΧΑΥΝΤ – Robert Lewis Stevenson

Η ΔΙΚΗ – Franz Kafka

ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΕΣ – Jorge Louis Borges

NAKED LUNCH – William Burroughs

ΧΛΩΜΗ ΦΩΤΙΑ – Vladimir Nabokov

HIGH RISE – J G Ballard

 

 

Φιλμ:

BRIDE OF FRANKENSTEIN – James Whale

NIGHT OF THE HUNTER – Charles Loughton

2001: A SPACE ODYSSEY – Stanley Kubrick

THE TENANT – Roman Polanski

NOSFERATU – Werner Herzog

MAD MAX 2: THE ROAD WARRIOR – George Miller

VIDEODROME – David Cronenberg

BRAZIL – Terry Gilliam

LOST HIGHWAY – David Lynch

THE BIG LEBOWSKI – Joel & Ethan Coen

 

 

-Τα σύγχρονα Media ΕΙΝΑΙ το μήνυμα? Το σχόλιό σου για αυτά.

«Αν καταλαβαίνω τι εννοείς, με κάποιον τρόπο, ναι. Ως ‘μέσα’ που εξελίσσονται ραγδαία και ανοίγουν δρόμους στην ενημέρωση και την επικοινωνία. Όπως οποιοδήποτε μέσο, όμως, ενέχουν πάντα τον κίνδυνο να μετατραπούν σε αυτοσκοπό. Και οτιδήποτε χάνει τον αντικειμενικό του σκοπό και μετατρέπεται σε αυτοσκοπό καταλήγει εθιστικό και ολέθριο».

-Η λογοτεχνία του φανταστικού, στην οποία έχεις εντρυφήσει, γνώρισε ποτέ “χρυσή εποχή στην Ελλάδα? 

«Δεν νομίζω. Εκτός αν θεωρήσουμε ως ‘χρυσή’ εποχή τη δεκαετία του ’60 και του ’70, υπό την έννοια ότι τότε διαμορφώθηκε και καθιερώθηκε, αλλά σε ελάχιστους αναγνώστες. Οι περισσότεροι, φοβισμένοι, άτολμοι και προσανατολισμένοι στην απομίμηση του ‘ρεαλισμού’ και της ‘στρατευμένης’ τέχνης (τρομάρα τους) θεωρούσαν τη συγκεκριμένη αισθητική και πολιτισμική πρόταση ως εκτροπή, ως τρέλα… Και μιλώ κυρίως για τους εκδότες, ο θεός να τους κάνει».

 

 

-Μπορεί αυτού του είδους η λογοτεχνία να συνδεθεί με την εκάστοτε πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα;

«Όχι απλά μπορεί, αλλά σχεδόν πάντα το κάνει – ίσως όχι με προφανή τρόπο. Η δική μου μυθοπλασία, πχ, πάντοτε κρύβει τέτοια επίπεδα. Ίσως όχι με τη μορφή της ‘επικαιρότητας’, αλλά διαχρονικά, ουσιαστικά. Αν και στο τελευταίο μου μυθιστόρημα ‘Η Άβυσσος Πίσω απ’ την Πόρτα’ το στοιχείο αυτό γίνεται πιο έντονο και βγαίνει στην επιφάνεια με τη μορφή της τρέχουσας πραγματικότητας των επόμενων πέντε λεπτών, ανά πάσα στιγμή».

-“Μεταξύ μας”, ποιός ροκ σταρ θα ήθελες να ήσουν;

«Ειλικρινά κανένας. Ιδίως αν μιλάμε για ‘σταρς’. Γενικά, πιστεύω πως κανένας, στα μοναχικά βάθη του εαυτού του, δεν θα ήθελε να είναι κάποιος άλλος».

 

-Ο Περικλής Μποζινάκης είναι συγγραφέας, μεταφραστής και αρθρογράφος. Έχει δημοσιεύσει τα βιβλία Σκοτεινά Ανέκδοτα και Ιστορίες Εφιαλτών (Futura 2001) Στο Λυκόφως, Εκείνα (Futura 2003) Ζώνη Ερήμωσης (Νεφέλη 2007) Απόκρημνος Χρόνος (Ars Nocturna 2009) Η Άβυσσος Πίσω απ’ την Πόρτα (Ars Nocturna 2015) και Σελίδες από το Πουθενά (Ars Nocturna 2016) Έχει επίσης μεταφράσει έργα των J G Ballard, M R James, George Pelecanos, Maggie Stiefvater.

 

Δείτε επίσης