Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

-2001, η Οδύσσεια του Διαστήματος: Το έπος του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του μέγιστου συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας, Άρθουρ Κλαρκ. Η πορεία του ανθρώπου από τις απαρχές της εξέλιξής του μέχρι το ταξίδι του στα άστρα. Ενας ηλεκτρονικός υπολογιστής που παύει να υπακούει στις προγραμματισμένες εντολές κι ένας αστροναύτης; που φτάνει μέχρι εκεί πυο δεν έφτασε ποτέ κανείς.

-Ε.Τ. – O Εξωγήινος: Η μεγάλη επιτυχία του Σπίλμπεργκ που συγκίνησε μικρούς και μεγάλους. Ενας εξωγήινος, πολύ αναπτυγμένος πνευματικά αλλά και πολύ ευάλωτος σε έναν εχθρικό κόσμο. “E.T. phone home” η ατάκα που έμεινε χαραγμένη, ως έκφραση νοσταλγίας του εξωγήινου για το “σπίτι του”, κάπου στον Γαλαξία.

 

 

-Σολάρις:  Βασισμένη σε βιβλίο τού Πολωνού Στάνισλαβ Λεμ, το οποίο ήταν κάπως δύσκολο να αποδοθεί κινηματογραφικά. Ο Ταρκόφσκι το προσπάθησε, όπως και πιο πρόσφατα ο Σόντερμπεργκ. Ο Σολάρις είναι ένας πλανήτης – ουσιαστικά ένας μεγάλος Ωκεανός που αντιλαμβάνεται αλλά και επηρεάζει τους επισκέπτες του. Πανέμορφο βιβλίο, δεν περιγράφεται με λόγια, αγγίζει στον πυρήνα του τη μοναξιά της ανθρώπινης ύπαρξης και την αγωνιώδη ανάγκη της για επικοινωνία.

 

 

-Στενές επαφές τρίτου τύπου: Και πάλι Σπίλμπεργκ στα πρώτα του βήματα, πριν τον Ε.Τ. Παράξενα φαινόμενα συμβαίνουν σε κατοίκους των ΗΠΑ διαφορετικών περιοχών, τα οποία τους καλούν “κάπου”. Εξοχος και πάλι ο Στίβεν, έντονα συναισθήματα και κινηματογράφηση για σεμινάριο.

 

 

-Star Wars – O πόλεμος των άστρων: Κάποτε σε έναν γαλαξία, ο Τζορτζ Λούκας είχε μια έμπνευση που αρχικά δεν υποστήριξαν πολλοί αλλά που στην πορεία έγραψε ιστορία στην ποπ κουλτούρα. Ο Πόλεμος των Αστρων, η αιώνια μάχη του Καλού με το Κακό, τα φωτόσπαθα, ο Γιόντα, ο Ντραθ Βέιντερ. Από τότε γυρίστηκαν άλλες 7 (!) ταινίες Star Wars αλλά μόνο οι δύο που “΄έκλεισαν” την αρχική τριλογία άξιζαν τον κόπο.

 

 

-Mars Attacks: Μια σουρρεαλιστική εισβολή Αρειανών δίνει την ευκαιρία στον Τιμ Μπάρτον να δημιουργήσει μια μαύρη σάτιρα για την εμμονή των Αμερικανών με τα “μικρά, πράσινα ανθρωπάκια” από το Διάστημα. Καστ παντοδύναμο αλλά εκείνο που κυριαρχεί είναι το -αλίμονο!- μαύρο χιούμορ του μοναδικού δημιουργού της.

 

 

-Gravity: Πολυσυζητημένο, 3D, κάποιες εντυπωσιακές λήψεις αλλά, κατά τα άλλα, όχι πολλά πράγματα. Παρ’όλα αυτά ο δημιουργός της Αλφόνσο Κουαρόν κέρδισε το Οσκαρ. Ενα κλειστοφοβικό θρίλερ στο Διάστημα, μια ιστορία επιβίωσης με την Μπούλοκ και τον Κλούνι να προσπαθούν, μετά από ένα ατύχημα στο σκάφος τους, να επιστρέψουν στη Γη. Ολίγον υπερεκτιμημένο.

 

Δείτε επίσης