Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Το “Gordon Ramsay effect”, εκείνο δηλαδή μιας κουζίνας εστιατορίου με μάτσο στιλ και πολλές “δύσκολες”΄ώρες του 24ωρου κατηγορήθηκαν πρόσφατα σε μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στον Ιndependent ως αιτίες μείωσης του αριθμού των γυναικών σεφ. Από τις αρχές του 21ου αιώνα, ο αριθμός των γυναικών που δουλεύουν στις κουζίνες είτε ως σεφ είτε ως μαγείρισσες έχει μειωθεί. 

Μοιάζει να ανάγεται πλέον σε τάση, η ενθάρρυνση γυναικών να σχοληθούν με το -αναμφίβολα δύσκολο- επάγγελμα.

Επ’αυτού, ο ελβετός σεφ Αντόν Μοσιμάν τοποθετείται ως εξής: «Η τηλεόραση έχει παίξει έναν πολύ σημαντικό ρόλο να εισέλθουν νέοι άνθρωποι στον χώρο της κουζίνας αλλά και πολλοί, εξαιτίας εκπομπών και προτύπων όπως ο Γκόρντον Ράμσεϊ, που αρχικά δείχνουν έναν σχετικό ενθουσιασμό αποθαρρύνονται, θεωρώντας ότι μια κουζίνα αποτελεί ένα εξαιρετικά στρεσογόνο περιβάλλον με βαριές εκφράσεις να ακούγονται σε αυτήν, την ώρα της εργασίας, καθώς και με βίαιες, προσβλητικές συμπεριφορές, μια πρακτική που προσωπικά ποτέ δεν επέτρεψα να υπάρχει σε οποιαδήποτε κουζίνα δούλεψα ως υπεύθυνος εγώ».

Και προσθέτει: «Υπάρχουν και γυναικεία πρότυπα επιτυχημένων γυναικών στον χώρο αλλά δεν προβάλλονται από τα media με τον ίδιον τρόπο που προβάλλονται “φωνακλάδες” άνδρες σεφ». Σε σχετική ερώτηση, ο εκπρόσωπος του Γκόρντον Ράμσεϊ αρνήθηκε να απαντήσει.

 

 

Στα πετυχημένα αυτά πρότυπα περιλαμβάνεται η Ελεν Ντάροους με το εστιατόριό της στο ξενοδοχείο The Connaught στο Λονδίνο, να έχει τιμηθεί με δύο αστέρια Μισελέν. 

Κάποιες γυναίκες σεφ, πάντως, παραδέχονται ότι είχαν να διαλέξουν ανάμεσα στο να κάνουν παιδιά ή καριέρα. Όπως η pastry chef Σάρα Μπάρμπερ: «Γνώριζα από την αρχή ότι αυτό το επάγγελμα θα “χρειαζόταν” 12-14 ώρες από τον καθημερινό μου χρόνο. Υπό αυτές τις συνθήκες, το να φτιάξω οικογένεια και να μεγαλώσω ένα παιδί, ήξερα ότι θα ήταν σχεδόν αδύνατο.

Το να θυσιάσω οικογένεια και παιδιά για την καριέρα μου ήταν κάτι που το έκανα συνειδητά και δεν παραπονιέμαι, δεν παύει ωστόσο να αποτελεί μια σημαντική θυσία».

Είναι οι κουζίνες των εστιατορίων ανδροκρατούμενα μέρη, όπου κυριαρχούν “μάτσο” τύποι όπως ο Ράμσεϊ; Υπάρχει χώρος και συνθήκες ανθρώπινες για να εργαστούν και να κάνουν καριέρα σε αυτές και γυναίκες; Μάλλον μόνον οι επαγγελματίες είναι εκείνοι πού μπορούν να μας πουν πού υπάρχει η αλήθεια και πού η υπερβολή στο όλο θέμα…

 

 

 

Δείτε επίσης