Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone
Πρόκειται για ένα λαμπερό πνεύμα που σημάδεψε τη Φυσική του 20ού αιώνα, συμβάλλοντας καταλυτικά στην επέκταση της Θεωρίας της κβαντικής ηλεκτροδυναμικής. Τιμήθηκε για το επίτευγμά του με το βραβείο Νομπέλ (το 1965) και στις διαλέξεις που έδινε, ο κόσμος συνέρρεε να τον ακούσει μαγνητισμένος από την άφθαστη γοητεία του.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο επίτευγμα του συγκεκριμένου ανθρώπου ήταν ότι κατόρθωσε να παραμείνει αρκετά αντισυμβατικός και να αναπτύξει την προσωπικότητά του,με τον τρόπο που εκείνος ήθελε, χωρίς να αποδεχθεί de facto κανενός είδους αυθεντία. Τον έλεγαν Ρίτσαρντ Φάινμαν και, μεταξύ άλλων, του άρεσε να παίζει ντραμς…

Και αυτή δεν ήταν η μόνη του «παραξενιά». Για να τον περιγράψεις, χρειαζόσουν, πάνω-κάτω, τις ακόλουθες λέξεις: επιστήμονας, καθηγητής, ερασιτέχνης ηθοποιός, μανιώδης ντράμερ, δημιουργικός ζωγράφος, αθεράπευτος γυναικάς. Μάλιστα, τη φήμη του ως δεινού κυνηγού εκπροσώπων του ωραίου φύλου ο Φάινμαν την επιβεβαίωσε και κατά την παρουσία του στην Ελλάδα για ένα επιστημονικό συνέδριο στην Κρήτη το 1980, λέγοντας σε κάποιον συνοδό του στο φαράγγι της Σαμαριάς, όταν αυτός εξεδήλωσε την επιθυμία να τρέξει πίσω από κάποια όμορφη κοπέλα:

 

 

«Από την ίδια ανίατη ασθένεια έπασχα κι εγώ σε όλη μου τη ζωή»… Αν και το πιθανότερο είναι ότι ο Φάινμαν έπασχε από την ασθένεια των υπερβολικά έξυπνων ανθρώπων, τη μοναξιά. Παρότι παντρεύτηκε τρεις φορές και έκανε δύο παιδιά, ο διάσημος φυσικός δεν σταμάτησε να κυνηγά, μέχρι τον θάνατό του, τις ωραίες γυναίκες, είτε αυτές ήταν φοιτήτριές του είτε σύζυγοι συναδέλφων του.

Στην Ελλάδα ο Φάινμαν έγινε περισσότερο γνωστός τα τελευταία χρόνια, χάρη στο θεατρικό έργο «QeD» ή «Τι απέδειξε ο κ. Φάινμαν», το οποίο ανέβασε ο Γιώργος Κοτανίδης στο θέατρο «Ανεσις». Ενα έργο για τη ζωή και τη δημιουργία ενός, πάνω απ’ όλα, ανήσυχου και ξεχωριστού ανθρώπου.

Ο ξεχωριστός Ρίτσαρντ Φάινμαν διατηρείται σταθερά στην επικαιρότητα μέσω της κυκλοφορίας στην ελληνική αγορά βιβλίων που γράφτηκαν από ή για αυτόν. Συνεπώς, τι καλύτερο φινάλε σε ένα κομμάτι για τον μεγάλο φυσικό από τα λόγια του ιδίου και το γεμάτο οξυδέρκεια, αισιοδοξία αλλά και ένταση απόσπασμα μιας ομιλίας του, η οποία περιλαμβάνεται στο βιβλίο του «Το νόημα των πραγμάτων» (εκδ. Κάτοπτρο).

 

Λέει ο Φάινμαν στο τέλος της διάλεξής του:

«Ελπίζω στην ελευθερία των μελλοντικών γενεών – την ελευθερία να αμφιβάλλουν, να αναπτύσσονται, να συνεχίσουν την περιπέτεια της ανακάλυψης νέων τρόπων για να κάνουν πράγματα, για να λύνουν προβλήματα.
Πιστεύω στην περιορισμένη ισχύ της κρατικής εξουσίας. Καμιά κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για την αλήθεια των επιστημονικών αρχών ούτε να καθορίζει με οποιονδήποτε τρόπο το χαρακτήρα των ερωτημάτων που διερευνά η επιστήμη.

Δεν δικαιούται καμία κυβέρνηση να καθορίζει την αισθητική αξία των καλλιτεχνικών δημιουργιών ούτε να περιορίζει τις μορφές της λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής έκφρασης. Δεν έχει το δικαίωμα να αποφαίνεται για την εγκυρότητα οικονομικών, ιστορικών, θρησκευτικών ή φιλοσοφικών θεωριών. Η κυβέρνηση και το κράτος έχουν καθήκον έναντι των πολιτών να διατηρούν την ελευθερία. Να παρέχουν στους πολίτες το γόνιμο έδαφος για να συνεισφέρουν στην περαιτέρω περιπέτεια και στην ανάπτυξη της

Δείτε επίσης