Παρότι ασχοληθήκαμε και σε προηγούμενο κομμάτι με την ταινία Μαίρη Σέλλεϋ, και κυρίως με τις κινηματογραφικές εκδοχές του υπερδιάσημου βιβλίου της «Φρανκενστάιν», ωστόσο ιδιαίτερη αξία έχει και η ίδια η βιογραφική ταινία, με την Elle Fanning στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αυτόν μιας νεαρής Αγγλίδας των αρχών τού 18ου αιώνα, όταν το να είναι μια γυναίκα συγγραφέας, ασφαλώς δεν ήταν τίποτε λιγότερο ή περισσότερο από σκάνδαλο.

Η Σέλευ ήταν κόρη ανθρώπων των γραμμάτων οι οποίοι πήγαιναν κόντρα στις προκαταλήψεις της εποχής τους. Από αυτούς πρέπει “να πήρε” και η κόρη τους η οποία λάτρευε να διαβάζει ιστορίες τρόμου. Στα 16της ερωτεύτηκε παράφορα τον ρομαντικό ποιητή Πέρσι Σέλε:I, o οποίος ήταν ήδη παντρεμένος, πιστός σε μια αντίληψη “κοινοκτημοσύνης” ακόμη και στον έρωτα, την οποία μάλλον μεταλαμπάδευσε και στην νεαρή Μαίρη.

 

 

Τελικά, για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, οι δύο εραστές μάλλον τα έκαναν ελαφρώς μαντάρα, αφού η σύζυγος του Σέλεϊ αυτοκτόνησε, όλη μαζί η παρέα των επαναστατημένων νέων φιλοξενήθηκε στην βίλα του λόρδου Μπάιρον όπου κι εκεί έγιναν κάπως περίπλοκα τα πράγματα με τις μεταξύ τους σχέσεις, παρ’όλα αυτά η γοτθική ατμόσφαιρα του πύργου του Μπάιρον καθώς και ο πολυήμερος βροχερός καιρός μάλλον προσέφερε μια ιδανική ευκαιρία στην 18χρονη συγγραφέα να γράψει ένα βιβλίο που και κλασσικό έμεινε και άπειρες φορές στον κινηματογράφο αργότερα μεταφέρθηκε. 

 

 

Βασικό πρόσωπο του μυθιστορήματος είναι ο γιατρός Φράνκενστάιν που, παίρνοντας μέλη διαφόρων άλλων πεθαμένων, προσπάθησε να εμφυσήσει σε ένα πλάσμα-παζλ ζωή. Αλλά μόλις το είδε, απέστρεψε το πρόσωπό του από αυτό τρομαγμένος, όπως έκαναν και οι υπόλοιποι συμπολίτες του; Το αποτέλεσμα; Το φρικιαστικό στην όψη αυτό πλάσμα, στερημένο από αποδοχή και αγάπη, άλλαξε εντός του, έγινε μοχθηρό και άρχισε να επιδιώκει το κακό όλων όσων συναντούσε.

Τι ήθελε να δείξει η Σέλεϊ; Ότι αν στερηθείς από αγάπη και στοργή, πώς μπορείς μετά εσύ να αγαπήσεις;

Μια ταινία πανέμορφης ατμόσφαιρας, μεγάλης ευαισθησίας, έντονων συναισθημάτων, εσωτερικών συγκρούσεων, διχαστικών διλημμάτων, γενικά μια ταινία που -αν έχεις- “παίζει” με τον ψυχικό σου κόσμο κάθε στιγμή. Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι την έφτιαξαν γυναίκες…

Δείτε επίσης