Η ιδέα τού αν είμαστε μόνοι μας στο αχανές σύμπαν απασχολούσε τον άνθρωπο από τους αρχαίους χρόνους. Άραγε υπάρχουν κι άλλοι κόσμοι σε αυτό, όμοιοι ή διαφορετικοί από τον δικό μας; Η κυκλοφορία του βιβλίου  «Πέντε δισεκατομμύρια χρόνια μοναξιάς» του Λι Μπίλινγκς, από τις εκδόσεις Ροπή, επιχειρεί να προσφέρει κάποιες απαντήσεις σε παρόμοια ‘καυτά’ ερωτήματα.

O Λι Μπίλινγκς είναι δημοσιογράφος ασχολούμενος με επιστημονικά θέματα. Αρθρα του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά Nature, New Scientist, Scientific American κ.α.

Εκείνο που πυροδότησε το δημοσιογραφικό του ερευνητικό ένστικτο ήταν αυτή ακριβώς η διαχρονικότητα αναζήτησης άλλων συμπαντικών πολιτσμών από τον άνθρωπο. Η φιλοσοφία, η αστρονομία, ακόμη και η ποπ κουλτούρα βρίθουν από ανάλογες αναφορές. Από τον Επίκουρο και τον Τζιορντάνο Μπρούνο μέχρι τον Ιούλιο Βερν και τον Χ.Τζ.Γουέλς, για να μην μιλήσουμε για τις αναρίθμητες ταινίες του Χόλιγουντ, πολλοί ήταν εκείνοι που έστρεψαν το βλέμμα τους προς τα άστρα αναζητώντας άλλους κόσμους.

 

etgohome

 

Ο αστροφυσικός, επίτιμος διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου, Διονύσης Σιμόπουλος τοποθετείται  σχετικά με το θέμα ως εξής:

«Η περίπτωση να είναι η Γη το μόνο μέρος στον πλανήτη που έχει αναπτυχθεί ζωή ενέχει μια ανυπόφορη διάσταση μοναξιάς αλλά και ανθρωποκεντρισμού στο έπακρο. Δεν υπάρχει επιστήμονας στον κόσμο, ίσως ελάχιστοι, που να πιστεύει ότι η Γη είναι το μοναδικό μέρος στο οποίο δημιουργήθηκε ζωή. Αυτή τη στιγμή είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν στο σύμπαν δισεκατομμύρια πλανήτες με ζωή. Στους περισσότερους από αυτούς πρέπει να εξελίχθηκε η ζωή σε νοήμονα όντα, με όλες τις καταστροφές που θα μπορούσαν να γίνουν.

Αν κοιτάξουμε την αστροφυσική λογική θα έλεγα το εξής: ότι στον Γαλαξία μας και μόνο πρέπει να υπάρχουν περίπου ένα εκατομμύριο τεχνολογικά αναπτυγμένοι πολιτισμοί. Είμαι αρκετά βέβαιος ότι η νοημοσύνη σε ένα μεγάλο ποσοστό των πλανητών στους οποίους θα μπορούσε να δημιουργηθεί ζωή, έχει εξελιχθεί οπωσδήποτε. Δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της γης μας. Ακόμη κι οι αρχαίοι Έλληνες δεν πίστευαν κάτι τέτοιο».

Ενώ ο καθηγητής Χάρης Βάρβογλης σημειώνει σχετικά, στην εκτενή εισαγωγή του στο βιβλίο του Μπίλινγκς:

«Η “απόδειξη” της ύπαρξης ζωής πέρα από τη Γη θα πρέπει να προέρχεται είτε από την παρατήρηση κάποιου χαρακτηριστικού βιολογικού “παραπροϊόντος” της, όπως για παράδειγμα είναι το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο στην ατμόσφαιρα της Γης, είτε από την ανίχνευση κάποιου ραδιοσήματος επαφής. Αλλά το πρώτο εξαρτάται από το είδος της ζωής, που μπορεί να μη μοιάζει με τη γήινη, ενώ το δεύτερο προϋποθέτει ότι “ακούμε” τη σωστή στιγμή και προς τη σωστή κατεύθυνση. Πιστεύω ότι έχουμε πολύ δρόμο ακόμη μπροστά μας στην αναζήτηση κάποιου πολιτισμού που θα “σπάσει” τη μοναξιά μας…».

Δείτε επίσης