Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Ο νέος αμερικανός πρόεδρος έχει δώσει πολλές δημόσιες ομιλίες για διάφορους σκοπούς. Αυτή η εξοικείωσή του με το κοινό, συν την πολύχρονη τηλεοπτική του εμπειρία στάθηκε σημαντικό εφόδιο στην προεκλογική του εκστρατεία για να “κερδίσει” πολλούς ψηφοφόρους. Ο ίδιος περιγράφει κάποια βασικά σημεία που συνθέτουν το πλαίσιο μιας καλής δημόσιας ομιλίας:

«ΓΙΝΕΤΕ ΚΑΛΟΣ ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Στους ανθρώπους αρέσουν οι ιστορίες και τις θυμούνται. Η ομιλία δεν πρέπει να γίνει διάλεξη.

Το χιούμορ είναι πολύ χρήσιμο και θα θυμίσει σε εσάς και σε όλους ότι ε΄χουμε πολλά κοινά. Η αφήγηση ιστοριών είναι δεξιότητα, άρα δουλέψτε πάνω σε αυτήν».

«ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΠΑΡΑΝΟΜΑΣΤΗ: Τι σχέση υπάρχει μεταξύ μας; Πώς μπορείτε να κάνετε το ακροατήριό σας να συσχετιστεί με εσάς και μ’αυτό που λέτε;

Οι άνθρωποι με βλέπουν ως πλούσιο και ισχυρό, αλλά, όπως οι περισσότεροι, έχω μια καθημερινή ρουτίνα και μια οικογένεια. Κι εγώ κολλάω στα μποτιλιαρίσματα. Εχω γνωρίσει και διαμάντια και τρελάρες.

Πολλές από τις εμπειρίες σας μπορεί να τις καταλάβουν και να τις εκτιμήσουν οι ακροατές σας γιατί τις έχουν βιώσει κι αυτοί.

Θα δημιουργήσετε έναν άμεσο δεσμό, γιατί θα συνειδητοποιήσουν ότι μπορούν να συσχετιστούν με εσάς».

 

 

 

ΌΤΑΝ ΕΊΣΤΕ ΣΤΟ ΠΟΝΤΙΟΥΜ, ΕΙΣΤΕ Ο ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΗΣ: Οι άνθρωποι έρχονται για να μάθουν κάτι αλλά και για να ψυχαγωγηθούν.

Ενας λόγος που ο Ελβις Πρίσλεϊ ήταν τόσο μεγάλος διασκεδαστής είναι ότι κατέβαλλε κάθε προσπάθεια να συντονιστεί με το ακροατήριό του.

Ακόμα και άνθρωποι που νόμιζαν ότι δεν θα τους άρεσε ο Λιμπεράτσε, έγιναν φανατικοί θαυμαστές του όταν παρακολούθησαν το ζωντανό του σόου. Καi κανένας δεν το έκανε καλύτερα από τον Σινάτρα.

Μερικοί το αποκαλούν χάρισμα. Εγώ το αποκαλώ «συντονίζομαι και μιλάω».

 

 

ΚΆΝΤΕ ΧΙΟΥΜΟΡ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ: Αυτό θα σας κάνει προσιτό, ακόμα κι αν είστε πάνω στη σκηνή και κάτω από το φως των προβολέων. Όλοι έχουμε ζήσει καταστροφές μικρές και μεγάλες.

Είναι υγιεινό και ωφέλιμο να μπορούμε να γελάμε μ’αυτές εκ των υστέρων.

Θυμάμαι ειδικά μια περίοδο ερωταπαντήσεων που ακολούθησε μια από τις ομιλίες μου, την εποχή που η Ιβάνα κι εγώ παίρναμε διαζύγιο και οι σκανδαλοθηρικές εφημερίδες οργίαζαν.

Η πρώτη ερώτηση ήταν από έναν τύπο που ρώτησε: “Δε σας πειράζει αν σας αποκαλώ The Donald, ε;” ( σ.σ. έτσι τον αποκαλούσε δημόσια εκείνη την περίοδο η Ιβάνα ). Κι εγώ απάντησα: “όχι, αν δεν σε πειράζει να σε λέω Ιβάνα”! Γελάσαμε με την καρδιά μας και μετά προχωρήσαμε στην πραγματική του ερώτηση».

Δείτε επίσης