Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

ΟΚ. Όσοι “έχετε άχτι” με τον Τραμπ, το θέμα των διατροφικών συνηθειών του, μπορεί να σας δώσει μια καλή ευκαιρία να τον κριτικάρετε. Αφού ο Ντόναλντ δεν συνηθίζει να προσέχει ιδιαίτερα τη διατροφή του.

Μέσα στην -εντυπωσιακά γεμάτη από δουλειά και δράση- μέρα του, είτε δεν βρίσκει τον χρόνο να φάει κάτι καλό σαν ένας εύπορος επιχειρηματίας που προσέχει τον εαυτό του, είτε το χρησιμοποιεί αυτό ως άλλοθι, προκειμένου να “γουρουνιάσει”.

Με δυό λόγια, με το φαγητό ο Ντόναλντ “δεν το’χει”. Αλλωστε το δηλώνει ευθαρσώς και ο ίδιος: «Το βράδυ, μετά από κάποιο επίσημο δείπνο, χαλαρώνω κάνοντας μια στάση στο κορεάτικο μπακάλικο της γειτονιάς μου για σνακς – τσιπς και πρέτσελ.

Αυτό είναι το δείπνο μου. Σπάνια τρώω στα επίσημα γεύματα και, ούτως ή άλλως, προτιμώ το junk food – τα σκουπιδοφαγητά»…

 

 

Ίσως βέβαια αυτό οφείλεται εν μέρει και στους εξοντωτικούς καθημερνούς ρυθμούς του. «Όλοι έχουν ακουστά το “λεπτό Νέας Υόρκης”» λέει ο Τραμπ, εννοώντας το πόσο ο χρόνος είναι χρήμα στην πόλη που ποτέ δεν κοιμάται.

«Τώρα έχει γίνει “το δευτερόλεπτο της Νέας Υόρκης”. Δεν είναι υπερβολή. Και τα δευτερόλεπτα μετράνε όταν πρέπει να χειριστείς εκατοντάδες τηλεφωνήματα την ημέρα».

Φυσικά κανονίζει και δείπνα με τη Μελάνια – αλλά ακόμη κι αυτά λαμβάνουν χώρα “εντός περιοχής”. Συνήθως στο εστιατόριο Jean-Georges το οποίο βρίσκεται στο Trump International Hotel & Tower.

Από το ίδιο εστιατόριο παραγγέλνει πολλές φορές και μεσημεριανό – κάπου ανάμεσα στις 12 και 1 το μεσημέρι. Αλλες φορές πάλι «τρώμε στην αίθουσα συσκέψεων από το Carnegie Deli.

Εχετε φάει ποτέ το σάντουιτς που φτιάχνει με ζαμπόν και τυρί ή με κορνμπιφ; Είναι απίθανα. Όταν επισκεφθείτε τη Νέα Υόρκη, δοκιμάστε τα».

 

 

Αλλά η μεγάλη αγάπη, αγάπη: «Μερικοί από εσάς έχετε δει το διαφημιστικό που έκανα για τα ΜcDonalds. Δεν χρειάστηκε να προσποιηθώ, μ’αρέσουν τα McDonalds και είμαι πιστός πελάτης τους.

Μερικές ημέρες τρώω πίτσα, άλλοτε σάντουιτς με τυρί και ζαμπόν, μερικές μέρες τίποτα, αλλά σπάνια βγαίνω έξω για φαγητό. Το θεωρώ διακοπή της εργασιακής μου ημέρας.

Όσο διαρκεί το λεπτό του μεσημεριανού μου διαβάζω αποκόμματα εφημερίδων και άρθρα.

Δεν είμαι αντικοινωνικός αλλά για μένα τα δεκαπέντε λεπτά είναι πάρα πολλά για γεύμα»… 

Δείτε επίσης