Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

«Πηγαίνεις στις γυναίκες; Μην ξεχνάς το μαστίγιο»! Αυτή είναι μια φράση από το «Τάδε έφη Ζαρατούστρα» που, αν μη τι άλλο, καταδεικνύει το μάλλον περίπλοκο των σχέσεων του Νίτσε με το άλλο φύλο ( ο Νίτσε είχε γενέθλια στις 15 Οκτωβρίου, γεννηθείς το 1844 ). Ωστόσο στο έργο του εντοπίζονται αντιφάσεις αναφορικά με το φλέγον θέμα. Κοινώς, άλλοτε εξυμνεί τις γυναίκες και άλλοτε τις καταβαραθρώνει…

«Πρέπει να είναι κανείς σίγουρος για τον εαυτό του, πρέπει να στέκεται γερά στα πόδια του, αλλιώς δεν μπορεί να αγαπήσει. Αυτό το γνωρίζουν -σε τελική ανάλυση- τα θηλυκά πολύ καλά: τους είναι αδιάφοροι οι άνδρες που δεν είναι εγωιστές και είναι αντικειμενικοί». Ο Νίτσε είχε προφανώς επίγνωση τής περιπλοκότητάς του, παρ’όλα αυτά, ως ανθρώπινο ον, τού ήταν αδύνατο να αποφύγει τις αντιφάσεις. Δεν αποστρεφόταν τις γυναίκες, είχε σαρκικές επαφές με αυτές, κολλώντας δε σύφιλη, σε κάποια σεξουαλική επαφή του.

Από την άλλη, ενώ εμφανίζεται απόμακρος απέναντί τους, κάποιοι μάλιστα τον χαρακτήρισαν μισογύνη, στον «Αντίχριστο» συνηγορεί υπέρ της ερωτικής ελευθεριότητας: «Το κήρυγμα τής ερωτικής παρθενίας είναι μια κατάφωρη πρόκληση εναντίον τής φύσης Κάθε περιφρόνηση της σεξουαλικής ζωής, κάθε κηλίδωση του ίδιου του εαυτού μέσω του όρου “ακάθαρτος” είναι η πραγματική αμαρτία κατά του αγίου πνεύματος της ζωής».

 

lou2

 

Είναι πολύ πιθανό τις απόψεις του Νίτσε για τις γυναίκες και το είδος των σχέσεών του με αυτές να τις διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό -όπως άλλωστε συμβαίνει και με τους περισσότερους ανθρώπους- οι συνθήκες τής παιδικής του ηλικίας: Πρόωρος θάνατος -πάστορα- πατέρα και συμβίωση και ανατροφή του Νίτσε από 6 γυναίκες: μητέρας, αδερφής, γιαγιάς, δύο ανύπαντρων θείων και μιας οικιακής βοηθού. Πώς να βγει μετά το παιδάκι φυσιολογικό;

Πολλές οι εσωτερικές συγκρούσεις του ανάμεσα στην αυστηρή χριστιανική ανατροφή του και τις έντονες ερωτικές φαντασιώσεις του που συνήθως δεν μετουσίωνε σε πράξη. Όποτε επιχειρούσε να απελευθερωθεί από τα ασφυκτικά χριστιανικά ήθη, “έβρισκε τοίχο”.

Θρυλική έχει μείνει η γοητεία που τού ασκούσε η σύζυγος του Βάγκνερ αλλά και η ιδιότυπη σχέση του με τη Λου Σαλομέ – ένα θηλυκό ισχυρής θελήσεως και παιδείας. Η σχέση του μαζί της τον σημάδεψε. Κοντά σε όλα τα άλλα, είχε μάλλον μειωμένη συναισθηματική νοημοσύνη στο θέμα γυναίκα αφού συχνά θεωρούσε στη συμπεριφορά τους δεδομένα, πράγματα που δεν ήταν και τόσο. Μοιραία, μετά απογοητευόταν.

Φυσικά τον Νίτσε δεν θα τον θυμόμαστε ως διάσημο εραστή αλλά ως έναν τρομερά επιδραστικά φιλόσοφο. Τι να γίνει; Δεν μπορούν και όλοι σε αυτή τη ζωή να είναι Βαλεντίνο…

(  Για περισσότερα, ανατρέξτε στο βιβλίο: «Φρήντριχ Νίτσε: οι γυναίκες της ζωής του», από τις εκδόσεις Μελάνι ).

Δείτε επίσης