Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

Το sequel των «Πειρατών της Καραϊβικής» συνεχίζει να προβάλλεται στις αίθουσες, βασισμένο στην αρχική επιτυχημένη συνταγή, ασφαλώς με διάφορες προσθαφαιρέσεις, απαραίτητες για την “γέμισ稔 του όλου κόνσεπτ ώστε να συνεχίσει να παραμένει ενδιαφέρον και θελκτικό. Και ναι μεν, οι μικρότερες ηλικίες είναι εκείνες που μοιάζουν να γοητεύονται περισσότερο από  τα κατορθώματα τού Τζόνι Ντεπ και της…απερίγραπτης παρέας του, ωστόσο, ανάμεσα στις ηλικίες των θεατών βρίσκει κανείς και μεγαλύτερους ανθρώπους να παρακολουθούν και να διασκεδάζουν με τα πειρατικά…ρεσάλτα!

Παλιότερα, σε ένα άρθρο του, ο Ουμπέρτο Εκο, ως σημειολόγος, είχε πάρει μια κάπως…ριζοσπαστική θέση στο θέμα. Γιατί “ριζοσπαστική”; Επειδή ασφαλώς δεν είναι “πολιτικά ορθό” να εκφράζεσαι υπέρ όσων κερδίζουν πλούτο και άλλα αγαθά από παράνομες δραστηριότητες, περιλαμβανομένων στις ενέργειές τους βία και γενικότερα μη αποδεκτές συμπεριφορές.   

Ωστόσο, από την άλλη, είναι κι εκείνο το….καταραμένο «Νησί των Θησαυρών» τού Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, με το οποίο, λιγότερο ή περισσότερο μεγαλώσαμε όλοι μας, διαβάζοντας το, ως παιδιά. Εκεί, ο νεαρός Χόκινς, βρίσκεται ανάμεσα σε καλούς και κακούς, και προσπαθεί κάπως να…ισορροπήσει τα πράγματα. Από τη μία, ασφαλώς είναι με το μέρος του νόμου αφού απέναντί του στέκονται άνθρωποι αδίστακτοι και έτοιμοι για το οτιδήποτε εξυπηρετεί τα σχέδιά τους.

 

 

Ελα όμως που στο σκηνικό υπάρχει και ο Λονγκ Τζον Σίλβερ, ο διαβόητος βετεράνος πειρατής με την πατερίτσα και τον παπαγάλο στον ώμο, ο οποίος πραγματικά ασκεί μια γοητεία που δεν μπορεί ακριβώς να προσδιοριστεί, τόσο στον νεαρό Χόκινς όσο και στους αναγνώστες του βιβλίου. Παράνομος; Ναι. Ύπουλος και ελεινός; Ασφαλώς. Αλλά και εξαιρετικά ανθρώπινος, ένας φτωχοδιάβολος που προσπαθεί να επιβιώσει με τον όποιον τρόπο, αλλάζοντας συνεχώς τακτικές απέναντι στους πάντες.

Εκεί που θέλει να καταλήξει ο Εκο είναι ότι στη ζωή δεν αντιμετωπίζονται τα πάντα με ορθολογικό τρόπο. Αλλά και στο ότι, πολλές φορές, μεγάλοι λογοτέχνες όπως ο Στίβενσον, παρουσιάζουν τόσο γοητευτικά τους
“κακούς” ήρωές τους που σε κάνουν να τους συμπαθήσεις, έστω κι αν ο αξιακός σου κώδικας αδυνατεί να τους δεχθεί. Ο Λονγκ Τζον Σίλβερ είναι ένας από αυτούς….

Δείτε επίσης