Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone

«The blacklist was a time of evil…no one on either side who survived it came through untouched by evil…[Looking] back on this time…it will do no good to search for villains or heroes or saints or devils because there were none; there were only victims». Αυτές είναι κάποιες προτάσεις από τον υπέροχο λόγο που εκφωνεί ο Dalton Trumbo στο φινάλε της ταινίας για τη ζωή του ( τον υποδύεται ο υποψήφιος για Οσκαρ για αυτόν τον ρόλο του, Μπράιαν Κράνστον ).

Η ταινία προβλήθηκε φέτος και ήταν από τις πιο αξιόλογες, ιδιαίτερα δε με τις αμερικανικές εκλογές να…πλησιάζουν. Πραγματευόταν δε, το θέμα των “10 του Χόλιγουντ” που έμειναν χωρίς δουλειά, κατά την περίοδο που οι ΗΠΑ ήταν ανάστατες από την αντικομμουνιστική υστερία του γερουσιαστή Μακάρθι. Μια περίοδος κατά την οποία δοκιμάστηκαν συνειδήσεις αφού άλλοι έμειναν πιστοί στις αρχές τους και δεν ‘κάρφωσαν΄, ως κομμουνιστές, φίλους και συνεργάτες τους ενώ άλλοι, με σχετική ευκολία το έκαναν.

Εις εξ αυτών, δυστυχώς, και ο μεγάλος κατά τα άλλα δημιουργός Ελία Καζάν…Αξέχαστη άλλωστε έχει μείνει η σκηνή τής τίμησής του πριν χρόνια για την συνολική προσφορά στην τέχνη του, όταν κάποιοι συνάδελφοί του και ηθοποιοί από το κοινό χειροκροτούσαν ενώ κάποιοι άλλοι, όπως π.χ. ο Νικ Νόλτε, παρέμεναν ανέκφραστοι  και σιωπηλοί.

Οσο για τη ζωή του Τράμπο, την περίοδο που μένει χωρίς δουλειά, αρχίζει και γράφει με ψευδώνυμο σενάρια, είτε για παραγωγές αξιόλογες είτε για b-movies, προσπαθώντας απλώς να επιβιώσει. Το “αστείο” τής υπόθεσης είναι ότι κατακτά δύο όσκαρ σεναρίου, χωρίς το…όνομά του, αλλά με το ψευδώνυμο! Τελικά, είναι ο Κερκ Ντάγκλας εκείνος που τον επαναφέρει στο σύστημα του Χόλιγουντ, εμφανίζοντας το όνομά του γραμμένο στους συντελεστές της ταινίας.

Η αποκατάσταση για τον Τράμπο έρχεται αλλά φυσικά δεν ισχύει το ίδιο για όλους τους..εκτοπισμένους, αφού κάποιοι από αυτούς καταστρέφονται ολοκληρωτικά. Η ταινία για τη ζωή του Τράμπο είναι πραγματικά εξαιρετική, παρότι στην Ελλάδα δεν έκανε ιδιαίτερη αίσθηση. Οσο για την ομιλία του πρωταγωνιστή στο φινάλε είναι απλώς συγκλονιστική. Ένας ύμνος για τον άνθρωπο και την ελευθερία, για όλα εκείνα που συχνά θεωρούμε δεδομένα, χωρίς να είναι πάντα…

Δείτε επίσης